Proloog
Een donkere, kille, natte, deprimerende decembermaand ligt op de loer. Tijd voor deze geprivilegieerde seizoensvluchteling om richting Thailand te vertrekken voor het vijfde ‘op DEET’ avontuur (eerdere 'op DEETs': 1, 2, 3, 4). Mijn plan bestond erin te vertrekken vanuit het oostelijke Ubon Ratchathani en richting Laos te fietsen. Daar zou ik in de buurt van Pak Se de machtige Tad Fane watervallen bezoeken om dan rechtsomkeer te maken en via de Thais-Cambodjaanse grens richting Bangkok te fietsen. Dat was natuurlijk buiten de politieke en militaire strubbelingen tussen deze landen gerekend. Het Preah Vihear / Phra Wihan probleem lijkt nog steeds niet opgelost. Gezien de hele grenszone tot ‘rood’ gebied is gebombardeerd (negatief reisadvies / geen gegarandeerde steun van de ambassade bij problemen / geen reisverzekering) is het nodig een plan B te bedenken. Dat bestaat erin om min of meer hetzelfde startpunt aan te houden, maar noordwaarts te rijden langsheen de Mekong tot Nong Khai. Indien de tijd het toelaat zou ik dan terug zuidwaarts het binnenland van de Isaan-regio binnenfietsen tot Khon Kaen. Zoals gewoonlijk bereid ik alles voor via Google Maps en brouter, maar deze keer wil ik ook een shout-out geven aan de heel informatieve website van Bert Sitters over reizen in Isaan (https://thailandisaan.nl/).
Vooraleer van start te gaan spendeer ik mijn eerste dag in Thailand met vrouwlief in Bangkok en bezoeken we zoals gewoonlijk Benjakitti en Lumphini Park. De volgende dag bezoeken we onze Thaise vrienden So en Kit, waar ik ook mijn Thaicycle, mijn 'trouwe blauwe', 'my blue baby' terug zie. Wat poets-, smeer- en pompwerk maken mijn fiets vertrekkensklaar.
De volgende ochtend om 5 uur vertrekken So, Kit en ik richting Khong Chiam; een stadje aan de Mekong, op de grens tussen Thailand en Laos. Na een fikse 12-uur durende autorit komen we bij schemering aan in ons resort. So en Kit zullen me de volgende twee dagen vergezellen met de fiets. Beter gezegd, afwisselend zou één van hen meerijden met de fiets en de ander zou volgen met de wagen.
Een donkere, kille, natte, deprimerende decembermaand ligt op de loer. Tijd voor deze geprivilegieerde seizoensvluchteling om richting Thailand te vertrekken voor het vijfde ‘op DEET’ avontuur (eerdere 'op DEETs': 1, 2, 3, 4). Mijn plan bestond erin te vertrekken vanuit het oostelijke Ubon Ratchathani en richting Laos te fietsen. Daar zou ik in de buurt van Pak Se de machtige Tad Fane watervallen bezoeken om dan rechtsomkeer te maken en via de Thais-Cambodjaanse grens richting Bangkok te fietsen. Dat was natuurlijk buiten de politieke en militaire strubbelingen tussen deze landen gerekend. Het Preah Vihear / Phra Wihan probleem lijkt nog steeds niet opgelost. Gezien de hele grenszone tot ‘rood’ gebied is gebombardeerd (negatief reisadvies / geen gegarandeerde steun van de ambassade bij problemen / geen reisverzekering) is het nodig een plan B te bedenken. Dat bestaat erin om min of meer hetzelfde startpunt aan te houden, maar noordwaarts te rijden langsheen de Mekong tot Nong Khai. Indien de tijd het toelaat zou ik dan terug zuidwaarts het binnenland van de Isaan-regio binnenfietsen tot Khon Kaen. Zoals gewoonlijk bereid ik alles voor via Google Maps en brouter, maar deze keer wil ik ook een shout-out geven aan de heel informatieve website van Bert Sitters over reizen in Isaan (https://thailandisaan.nl/).
Vooraleer van start te gaan spendeer ik mijn eerste dag in Thailand met vrouwlief in Bangkok en bezoeken we zoals gewoonlijk Benjakitti en Lumphini Park. De volgende dag bezoeken we onze Thaise vrienden So en Kit, waar ik ook mijn Thaicycle, mijn 'trouwe blauwe', 'my blue baby' terug zie. Wat poets-, smeer- en pompwerk maken mijn fiets vertrekkensklaar.
De volgende ochtend om 5 uur vertrekken So, Kit en ik richting Khong Chiam; een stadje aan de Mekong, op de grens tussen Thailand en Laos. Na een fikse 12-uur durende autorit komen we bij schemering aan in ons resort. So en Kit zullen me de volgende twee dagen vergezellen met de fiets. Beter gezegd, afwisselend zou één van hen meerijden met de fiets en de ander zou volgen met de wagen.