door
M. » di 25 mar, 2008 21:46
*edit*
Aha, een aantal waren mij al voor terwijl ik aan het tikken was
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_biggrin.gif)
ik laat het toch maar staan...
MTBIKER schreef:Wat doe je met ouders die je niet voor de volle honderd procent steunen in je beslissing om een aantal maanden door europa te fietsen. Het zijn schatten van mensen maar ze hebben 1 nadeel en dat is dat ze niks in dat gefiets van mij zien!! Beetje jammer. Elke keer als ik weer over het onderwerp begin beginnen ze zo snel mogelijk over wat anders te praten. Hebben jullie hier misschien ook ervaring mee???
Ik weet niet van de hoed en de rand natuurlijk, maar als ik het zo lees roept je verhaal bij mij vooral vragen op.
Ik hou het even bij twee vragen die je volgens mij het beste aan jezelf kunt stellen (en die je volgens mij dus ook vooral het beste aan jezelf kunt beantwoorden):
1. Hoe weet je zo zeker dat je ouders je niet 100% steunen?
(je DENKT het, maar dat komt alleen maar doordat ze telkens over wat anders beginnen. Is dat gebrek aan steun echt zo, of is het alleen maar jouw interpretatie? Misschien is er wel iets anders aan de hand; misschien zijn ze het wel met jou, maar niet met elkaar eens en kappen ze daardoor het gesprek af? Als je er niet over praat, kom je daar niet achter!)
2. Wat vinden je ouders nu écht van je fietserij?
(bij het avondeten, als de borden leeg zijn
![Wink ;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
gewoon vragen; "luister pa en ma, ik weet nog steeds niet hoe het nu zit, wat vinden jullie nu eigenlijk van mijn plannen?" en blijven doorvragen totdat je een fatsoenlijk antwoord hebt
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
)
Als je erachter komt of je ouders bezwaar hebben en wat die bezwaren zijn, kan je daar misschien ook aan werken. Laat in ieder geval zien dat je goed voorbereid bent, dat je het aankunt. Geef ze kortom het vertrouwen dat je weer heelhuids terugkomt.