door
AB » wo 06 apr, 2011 21:20
m-gineering schreef:Leon schreef:Het ligt ook aan de zit van de fiets. Nu ben ik niet zo'n staande klimmer, maar bij sommige van de fietsen die ik heb gehad ging het op zich wel lekker terwijl anderen zich er niet voor leenden.
Leon
Als het zadel centimeters te laag staat wil je ook wel overeind komen als er vermogen gevraagd wordt

en als je je lichaamsgewicht zoveel mogelijk middels je armen op je stuur laat rusten (je lichaamszwaartepunt dus ver naar voren brengen, vergt enige oefening) zal er ook minder verzuring optreden als je staand naar boven danst. Je benen krijgen dan toch de mogelijkheid om enigzins ontlast te worden. Als je staand naar boven fietst met je lichaamszwaartepunt meer naar achteren (niet boven je stuur, maar tussen stuur en zadel in), dan zullen diezelfde beenspieren ook in de rustfase nog eens je lichaamsgewicht moeten opvangen, en zal je dus eerder verzuren. Een goede techniek in het staand fietsen kan mijn inziens helpen.
Persoonlijk vind ik het prettig om staand en zittend af te wisselen, dan is je lichaam letterlijk iets dynamischer in beweging en kun je de nare gevolgen van een eentonige klimhouding (rug, armen, achterkant dijbenen) een beetje van je afschudden. Het helpt ook zeker als je licht en getraind bent.
Sommige profs kunnen heel lang staand klimmen (Armstrong), terwijl aarstrivaal Ullrich veel meer op een zwaardere versnelling zittend aan het stoempen was...... Mijns inziens fietste Armstrong veeel efficienter in de bergen (hoog aantal omwentelingen per minuut, staand, vele minuten aaneenvolgend), terwijl ik Ullrich weer de stylistkoning van het tijdrijden vond (ook al was Armstrong vaak sneller).