Vaucluse Off-road tocht zuid Frankrijk 18-24 mei '25

[JanH]

Donderdag 22 mei
Camping lag in een dal, en wat moet je als je het dal uit wilt, juist ja, klimmen. Maar eerst koffie met croissant in Robion. Een ontspannend begin. Daarna een lange klim die wel te doen was, d.w.z. op het eerste begin na hoefden we niet te lopen. Bovenop een korte lunchpauze en daarna een lange afdaling (een stuk onverhard dat ik de route zat maar links laten liggen). Op asfalt afdalen merk ik dat ik met mijn 30-tands blad voor niet met de anderen mee kan trappen. Ik laat het dan maar over aan de zwaartekracht .
Beneden lekker ijs gehad in Lourmarin, maar het spul dat van de bomen kwam wekte wel wat allergie op. Dus snel weer op pad naar de camping in Cucuron.
De camping had een leuk overdekt balkonnetje waar we gezellig konden kokkerellen en bijpraten.
Op het einde van de dag begon het hard te waaien, de bomen op de camping gingen ook aardig te keer. Andere NL camping gasten zeiden, ach de bomen hebben de Mistral ook overleefd… zal nu wel niets gebeuren… vond het toch niet zo geruststellend terwijl ik in mijn tentje onder de bomen lag en in het lawaai. Maar om een uur of elf was de wind opeens weg, werd het stil en kon ik rustig slapen.

Route dag 5. Begon met een mooie klim

Maar eerst koffie

Bovenop eindelijk was asfalt, en natuurlijk de beloning: uitzicht!

Dorpje bij de camping

Bij deze dus

[JanH]

Vrijdag 23 mei

...er ging wat mis bij het plaatsen, donderdag 22 mei staat verderop, na zaterdag 24 mei...

Ook deze camping lag in een dal, en dus…. weer een uitdagende klim. Waarna een lang traject bovenop een bergkam volgde. Net als andere dagen ook nu weer mooi weer met mooie vergezichten, natuurlijk, de Mont Ventoux was te zien maar ook het Alpen massief. Indrukwekkend weer. Bovenop nog even een lunch momentje. Daarna volgden mooie afdalingen over onverhard maar ook een paar stukken die technisch wat lastiger waren.
Na de supermarkt (en ook wat koffie, eerder was er geen mogelijkheid) op zo’n 12km van de camping, nog een stukje op een oude spoorbaan door een tunnel.
Camping was bij een boerderij, met kersenbomen. Jammie, maar helaas ze waren net bespoten…

Route dag 6. Natuurlijk weer een klim als voorgerecht

Eh, dit was dus het voorgerecht

Tijdens het klimmen waren er gelukkig wel wat foto momenten

En ja hoor daar is ie ook te zien, de Mont Ventoux

Camping à la ferme

[JanH]

Zaterdag 24 mei
De laatste dag. Wel wat uitdagend (lees steil) klimwerk maar niet meer zo lang als hiervoor. Er zaten vandaag wel enkele mooie single-track stukken in. Blij dat m’n vullingen goed zaten… was af en toe wel een gebonk.
Nog even een stukje van de route af voor een koffie met wat erbij in Buoux, een klimcentrum. Weet nu ook waar het klimcentrum Bjoeks in Groningen de naam vandaan heeft.
Na een koffiestop in Bonnieux kwamen we bij de rode rotsen van Roussillon. Voor het eerst zagen we veel toeristen.
Daarna naar de startcamping waar de auto stond. Even douchen en naar de tuin van Bert voor een afsluitend hapje, drankje, dankwoord. Was gezellig.
Een aantal van de groep bleven nog een nacht op de camping. Wij gingen richting NL, onderweg een hotel en de volgende dag Zeist en daarna Groningen. Thuis.

Route dag 7. Wel weer een klim als voorafje, maar een korte dit keer

Niet alles is te befietsen

Koffie bij Bjoeks

Niet alle paden zijn geschikt voor brandweerauto’s

Rode toeristische rotsen

[JanH]

Donderdag 22 mei

...er ging wat mis bij het plaatsen, deze was klaarblijkelijk niet goed gegaan, vandaar op deze plek...

Camping lag in een dal, en wat moet je als je het dal uit wilt, juist ja, klimmen. Maar eerst koffie met croissant in Robion. Een ontspannend begin. Daarna een lange klim die wel te doen was, d.w.z. op het eerste begin na hoefden we niet te lopen. Bovenop een korte lunchpauze en daarna een lange afdaling (een stuk onverhard dat ik de route zat maar links laten liggen). Op asfalt afdalen merk ik dat ik met mijn 30-tands blad voor niet met de anderen mee kan trappen. Ik laat het dan maar over aan de zwaartekracht.
Beneden lekker ijs gehad in Lourmarin, maar het spul dat van de bomen kwam wekte wel wat allergie op. Dus snel weer op pad naar de camping in Cucuron.
De camping had een leuk overdekt balkonnetje waar we gezellig konden kokkerellen en bijpraten.
Op het einde van de dag begon het hard te waaien, de bomen op de camping gingen ook aardig te keer. Andere NL camping gasten zeiden, ach de bomen hebben de Mistral ook overleefd… zal nu wel niets gebeuren… vond het toch niet zo geruststellend terwijl ik in mijn tentje onder de bomen lag en in het lawaai. Maar om een uur of elf was de wind opeens weg, werd het stil en kon ik rustig slapen.

Route dag 5. Begon met een mooie klim

Maar eerst koffie

Bovenop eindelijk was asfalt, en natuurlijk de beloning: uitzicht!

Dorpje bij de camping

Bij deze dus

[JanH]

Epiloog.
Dit was de tweede keer dat Bert deze tocht heeft georganiseerd. De eerste keer in najaar 2024, toen was de route verdeeld over 6 dagen, nu 7 dagen.
Ondertussen staat de route ook op Bikepacking.com (https://bikepacking.com/routes/tour-du-vaucluse/), met dan als start Malaucène zodat de eerste twee dagen, die ik als zwaarste heb ervaren, dan als laatste komen, op de slotdag sta je dan op de Mont Ventoux.
Ik vond het een zware maar indrukwekkende tocht. Af en toe confronterend dat je moet afstappen om bij te tanken, en ook dat je af en toe moet lopen, en eigenlijk ook dat je blij bent wanneer je op de camping bent. Misschien was ik wel wat te zwaar beladen, zeker als ik het vergeleek met enkele andere deelnemers, maar… ik zou niet weten wat ik thuis moet laten. Het was zwaar, zou ik het weer doen? Zeker! Heb begrepen dat er in 2026 misschien een ietwat andere variant komt.

De omgeving was mooi, schitterend, met leuke, sfeervolle dorpjes. Toen ik daar een opmerking overmaakte kreeg ik te horen dat de dorpjes op Corsica nog mooier zijn. Weer iets om op de bucketlist te plaatsen…

Was blij dat ik de tocht deed op een MTB met voorvork vering met als lichtste verzet 30-51. Deze heb ik vaak nodig gehad. Was ook blij met m’n 2,35” brede banden. De onverharde paden waren over het algemeen goed te fietsen, af en toe werd het wel wat uitdagend. Behalve de allereerste klim was het lopen beperkt: af en toe een kort stukje.
Denk dat dat wel minimale vereisten zijn voor deze tocht: licht verzet, voorvork vering, brede banden. Maar dat gezegd hebbende: de vorige tocht, en ook deze, waren er ook deelnemers met gewoon een Santos, en één had ook nog lowriders. En ze deden ook gewoon de onverharde variant. Respect hoor.

Het weer? Had ik al gezegd dat het mooi weer was (behalve dan een klein buitje op de tweede dag)? Het was mooi weer. Dat droeg zeker bij aan de positieve beleving.
Hoogtepunt? Bovenop de iconisch Mont Ventoux!
De groep? Heel gezellig. Bedankt daarvoor Bert, Kaspar, Laurence, Marten, Thea, Toos en Warner.

Op de terugweg nog wat boodschappen gedaan

[Bart*]

Wat een heerlijk verslag om te lezen op deze regenachtige ochtend. Dank jr, Jan! Nu alweer zin in het nieuwe fietsseizoen.

[jcsitters]

Prachtig verslag Jan. Zijn er nog plannen om deze tocht in 2026 weer te organiseren?

[avic]

Zekers! Eind mei staat ie weer in de planning. Dan gooi ik de route wel een beetje om zodat de Ventoux aan het eind komt te zitten. En er voor mij ook wat nieuwe(re) dagetappes in zitten. Wordt binnenkort aangekondigd via de WF.

[Bicyclette]

Mooi verslag en mooie foto's. Goede reclame voor zo'n tocht. Mooi hoor. Ik heb zelf ook 5 jaar in Frankrijk gewoond en dit roept herinneringen op.

Groet, Stef.

[Jacqueline Annen]

Wauw! Ik hou van Off-road rijden!
Door de Mont Ventoux heb ik mijn man leren kennen, wij fietsen samen met veel plezier op vele plaatsen op de wereld. Nog eens terug naar de Ventoux lijkt mij geweldig, zeker Off road.
Is er een gpx beschikbaar van deze route?

[JanH]

Is er een gpx beschikbaar van deze route?

Zie de link naar Bikepacking.com.

[avic]

En nog vergeten om hier te vermelden: dankjewel Jan voor het mooie verslag! Geeft een goede indruk hoe (zwaar) het was.

[JanH]

Bedankt, het heeft even geduurd...
Ja ik wilde het niet mooier voordoen dat het was. Ik vind van mezelf dat ik best wel getraind ben wat off-road fietsen betreft, maar heb de tocht toch wel als zwaar ervaren. Fysiek, het zwaarste wat ik tot nu toe heb gedaan.
Maar de beloning....