zo 11 jan, 2026 13:37
Heb geen medelijden: waarom je fiets dit ijskoude weekend beter af is in de schuur dan binnen in huis
De temperaturen zijn dit weekend flink onder nul, maar weersta de verleiding om je stalen ros naar binnen te halen. Dat is namelijk vragen om problemen.
De onzichtbare vijand die ‘condens’ heet
Het voelt compleet tegennatuurlijk, zeker nu de weermodellen voor dit weekend extreme kou voorspellen. Je instinct schreeuwt dat je jouw trouwe racefiets een plezier doet door hem een warm plekje in de gang te geven. Toch kan deze goedbedoelde actie precies het tegenovergestelde effect hebben. De grootste vijand van je fiets is namelijk niet de vrieskou zelf, maar de temperatuurschok. Wanneer je een ijskoude fiets vanuit de vrieskou in een verwarmde woonkamer zet, slaat de warme, vochtige binnenlucht direct neer op de koude metalen onderdelen. Dit proces heet condensatie. Je fiets begint letterlijk te ‘zweten’. Dit vocht kruipt op plekken waar je het niet ziet: in je balhoofd, tussen je tandwielen en in de kabels. Het resultaat is een versneld proces van roest en corrosie op plekken waar je er met geen doekje meer bij komt.
Waarom de koude schuur de winnaar is
Een onverwarmde, maar vooral droge schuur is daarom de betere keuze voor het stallen van je fiets, zelfs tijdens de koudepiek van dit weekend. De temperatuur in de schuur ligt veel dichter bij de buitentemperatuur, waardoor er nauwelijks sprake is van een temperatuurschok. Zonder dat grote verschil is er geen reden voor de lucht om te condenseren op je frame en onderdelen.
Natuurlijk kunnen smeermiddelen wat dikker worden door de kou en rubbers wat stijver, maar dat is een tijdelijk en onschuldig effect. Het is een kleine prijs in vergelijking met de structurele schade die roest kan aanrichten. De prioriteit is en blijft: houd je fiets droog, niet per se warm.
Het perfecte ritueel om je fiets te stallen in de winter
Wil je zeker weten dat je fiets deze koude periode ongeschonden doorkomt? Maak de fiets eerst grondig schoon en volledig droog, zodat pekel en vuil geen kans krijgen om in te vreten. Smeer vervolgens de ketting en andere bewegende delen goed in om ze te beschermen tegen eventueel vocht in de lucht. Laat tot slot een klein beetje lucht uit de banden lopen om uitdroging en scheurtjes in het rubber te voorkomen. Zo staat jouw fiets startklaar, zodra de dooi weer intreedt.
Bron: Wieler Revue
Hetzelfde heb ik als molenaar ook ervaren met de maalstenen. Zodra de dooi was ingetreden, voelden de maalstenen nat en klam aan. Condensdruppels dropen langs de zijkanten af. De ijzeren klembanden gingen roesten. Natuurlijk kon er geen graan gemalen worden, want het meel ging dan tussen de maalkerven plakken en aankoeken. Ik heb daarom de houten kuip uit elkaar gehaald om de stenen te laten ventileren tot de zaak droog was. De loper (bovenste, draaiende maalsteen) in de steenkraan aangehangen. Hij weegt anderhalve ton. Op de foto zijn de bruine plekken te zien, dus nat! De stenen moeten schoon zijn.
De temperaturen zijn dit weekend flink onder nul, maar weersta de verleiding om je stalen ros naar binnen te halen. Dat is namelijk vragen om problemen.
Het voelt compleet tegennatuurlijk, zeker nu de weermodellen voor dit weekend extreme kou voorspellen. Je instinct schreeuwt dat je jouw trouwe racefiets een plezier doet door hem een warm plekje in de gang te geven. Toch kan deze goedbedoelde actie precies het tegenovergestelde effect hebben. De grootste vijand van je fiets is namelijk niet de vrieskou zelf, maar de temperatuurschok. Wanneer je een ijskoude fiets vanuit de vrieskou in een verwarmde woonkamer zet, slaat de warme, vochtige binnenlucht direct neer op de koude metalen onderdelen. Dit proces heet condensatie. Je fiets begint letterlijk te ‘zweten’. Dit vocht kruipt op plekken waar je het niet ziet: in je balhoofd, tussen je tandwielen en in de kabels. Het resultaat is een versneld proces van roest en corrosie op plekken waar je er met geen doekje meer bij komt.
Waarom de koude schuur de winnaar is
Een onverwarmde, maar vooral droge schuur is daarom de betere keuze voor het stallen van je fiets, zelfs tijdens de koudepiek van dit weekend. De temperatuur in de schuur ligt veel dichter bij de buitentemperatuur, waardoor er nauwelijks sprake is van een temperatuurschok. Zonder dat grote verschil is er geen reden voor de lucht om te condenseren op je frame en onderdelen.
Natuurlijk kunnen smeermiddelen wat dikker worden door de kou en rubbers wat stijver, maar dat is een tijdelijk en onschuldig effect. Het is een kleine prijs in vergelijking met de structurele schade die roest kan aanrichten. De prioriteit is en blijft: houd je fiets droog, niet per se warm.
Het perfecte ritueel om je fiets te stallen in de winter
Wil je zeker weten dat je fiets deze koude periode ongeschonden doorkomt? Maak de fiets eerst grondig schoon en volledig droog, zodat pekel en vuil geen kans krijgen om in te vreten. Smeer vervolgens de ketting en andere bewegende delen goed in om ze te beschermen tegen eventueel vocht in de lucht. Laat tot slot een klein beetje lucht uit de banden lopen om uitdroging en scheurtjes in het rubber te voorkomen. Zo staat jouw fiets startklaar, zodra de dooi weer intreedt.
Bron: Wieler Revue
Hetzelfde heb ik als molenaar ook ervaren met de maalstenen. Zodra de dooi was ingetreden, voelden de maalstenen nat en klam aan. Condensdruppels dropen langs de zijkanten af. De ijzeren klembanden gingen roesten. Natuurlijk kon er geen graan gemalen worden, want het meel ging dan tussen de maalkerven plakken en aankoeken. Ik heb daarom de houten kuip uit elkaar gehaald om de stenen te laten ventileren tot de zaak droog was. De loper (bovenste, draaiende maalsteen) in de steenkraan aangehangen. Hij weegt anderhalve ton. Op de foto zijn de bruine plekken te zien, dus nat! De stenen moeten schoon zijn.
Bovendien is een kachel onnodig, want dankzij de 'goede' ventilatie is er geen probleem met condens, schimmel, roest etc.
.
