De nieuwe fietswereld

[Loner]

Oei wat word ik oud. Vorige week naar de fietsbeurs geweest. Gezellig, druk en natuurlijk veel materiaal. Ik verbaas mij toch wel over de fietsen die tegenwoordig op de markt zijn. Van aanschafprijzen boven de 7.000,- schrikken we al niet meer. We vinden ons wereldfietsers als we op deze luxepaardjes door stoffige dorpjes in het achterland fietsen waar honger eerder regel dan uitzondering is en kinderen nog net niet op fietsjes met houten banden fietsen.

Ik ben geen haar beter hoor. Hoewel ik rij nog steeds op een derailleur fiets met redelijk dunne banden. Ik stond te luisteren bij een goeroe van één van de topmerken hoe een versteviging van een bagagedrager was ontwikkeld. Ik durfde in dat gezelschap niet te vertellen dat ik op een eenvoudige derailleur fiets met volledige bepakking door Europa tour. En eerlijk gezegd voor ik op trektocht ga kijk ik de slijtdelen na en heb nog nooit pech gehad. Want dat was eigelijk de kern van het verhaal van de goeroe. De fiets die hij leverde was zo duurzaam, gaat onderweg niet stuk en gaat een leven mee, waarna de erven hem kunnen verkopen en van de opbrengst twee weken op vakantie kunnen.
In mijn geval ,ik ben 67 geloof ik graag dat hij een leven mee gaat.

Ik vraag mij af ben ik de enige die met enige gezonde septisch kijk naar deze ontwikkeling in onze mooie hobby die toch bedoelt is om sober en terug naar de basis te genieten van de reis zonder we een kostbare merkfiets aan onze slaapzak moeten ketenen.
Helaas voor mijn kinderen wordt het een gang naar het plaatselijke milieupark i.p.v. een vakantie.

[ej groningen]

Ben het met je eens, vroeger toe wij met ouders op vakantie gingen werden de stalen racefietsen omgebouwd tot vakantiefiets, agu fietstassen met boven een compartiment erbij, alles ging in waterdichte vuilniszakken Hahah en trappen maar, mijn vader had wat gereedschap bij zich maar eigenlijk niet nodig gehad…jeugdherbergen af en gaan en gaan en gaan…

Nu heb ik een koga WTS en de oude stalen ros mijn vader die ik in ere wil herstellen…

Beide geven plezier, en het zijn de benen en het brein die het avontuur maken en niet de fiets, al fietst de koga wel bijzonder lekker!!!!

Een ritje op mijn stalen Azor opoefiets geeft me ook plezier, als ik maar kan trappen eigenlijk…dat blijft elke keer als ik op een fiets zit hetzelfde……: vrijheid !

[non-fixie]

(...) onze mooie hobby die toch bedoelt is om sober en terug naar de basis (...)

Daar denken de fietsenfabrikanten héél anders over.

Ik overigens ook.

Niks sober en basis, maar wel genieten. Op én van een oude derailleurfiets, dat wel.

[Berger]

Ook hier op het forum zie ik regelmatig fietsen in deze prijsklasse, nauwelijks gebruikt 2e hands aangeboden worden "in verband met niet door gaan van geplande fietsreis" of iets dergelijks. Blijkbaar zijn er een hoop mensen die werkelijk denken dat een glimmende Santos of Koga een minimale vereiste is voor een succesvolle fietsreis.

Maar goed, ik heb mijn "eenvoudige" 26" stalen reisfiets gisteren voorzien van een Phil Wood BB van bijna 300 euro nadat ik voor de zoveelste keer een shimano UN300 kapot heb getrapt. We zijn gewoon heel erg rijk hier...

[Fedor]

"hoe een versteviging van een bagagedrager was ontwikkeld"

Wat de fiets waarschijnlijk wéér zwaarder maakt zoals heel veel zaken die een fiets bullet-proof moeten maken.

Ik merk aan mijzelf dat ik steeds liever op mijn lichte derailleurfiets tochten maak in plaats van met mijn Rohloff-tank. De komende meerdaagse tochten zullen ook met de derailleurfiets gaan gebeuren en dan is het nog maar de vraag of de tank nog uit de schuur gaat komen (behalve in natte winters).

[Jurr]

Ach... toch ook best fijn dat ook mensen zonder of met weinig technische knowhow op fietsreis kunnen? Vroeger was je problemen aan het oplossen met falende onderdelen. Tegenwoordig kun je je portemonnee omdraaien gewoon met een hele zware bombproof fiets onderweg waarmee je grootste probleem het gewicht is. Met het gevolg dat 'ie te zwaar is voor in een vliegtuig, dat tillen van je fiets met bagage geen pretje wordt en bergop, ach... electrische trapondersteuning maar aan?

En ondertussen kun je ook bijvoorbeeld gewoon met een verbouwde 26 inch mountainbike op pad, prima toch? ^^

"hoe een versteviging van een bagagedrager was ontwikkeld"

Wat de fiets waarschijnlijk wéér zwaarder maakt zoals heel veel zaken die een fiets bullet-proof moeten maken.

Topding, hebben 'm op de tandem ook (-:

Maar goed, ik heb mijn "eenvoudige" 26" stalen reisfiets gisteren voorzien van een Phil Wood BB van bijna 300 euro nadat ik voor de zoveelste keer een shimano UN300 kapot heb getrapt. We zijn gewoon heel erg rijk hier...

Fraaaai! Heb 'm voor de mijne ook liggen als Marktplaats score. Maar m'n Shimano die er nu inzit is nog pre-UN300 tijdperk, dus die gaat maar niet stuk

[Berger]

Fraaaai! Heb 'm voor de mijne ook liggen als Marktplaats score. Maar m'n Shimano die er nu inzit is nog pre-UN300 tijdperk, dus die gaat maar niet stuk

Mijn UN55 ging ook iets van 40.000 km mee. Toen daar speling op kwam, kocht ik een UN300. Maar die was al na 2.000 km kapot. Kan gebeuren, dacht ik nog. Helaas deed de tweede het nauwelijks beter. Nummer drie begon alweer speling te vertonen en toen heb ik mijn zorgen maar gewoon afgekocht.

En om terug te komen op het onderwerp:
Ik denk dat dit bij veel mensen een grote rol speelt. Ze kunnen weinig of niets zelf oplossen en hebben weinig verstand van fietsen. Daarom kopen ze hun zorgen af door een hele dure, vaak over gedimensioneerde (lees: veel te zware) fiets te kopen die volgens de verkoper perfect is voor hun doel.

[Senior2]

Zo lang er maar keuze is uit duur en goedkoop, licht en zwaar, sober en luxe. Dan kunnen we zelf blijven kiezen wat we willen. Alleen voor genieten is er geen alternatief zolang het tenminste geen verplicht woon/werk verkeer is.

[Berger]

Zo lang er maar keuze is uit duur en goedkoop, licht en zwaar, sober en luxe. Dan kunnen we zelf blijven kiezen wat we willen. Alleen voor genieten is er geen alternatief zolang het tenminste geen verplicht woon/werk verkeer is.

Een jaar of 10 geleden kocht je een degelijke Santos vakantiefiets voor ongeveer 1500 euro. Voor een vergelijkbaar model betaal je nu meer dan het dubbele, waar inflatie misschien 35% van deze prijsverhoging verklaart.

Het is dus maar de vraag of we zelf kunnen blijven kiezen voor goedkoop (uitgaande van gewoon een eenvoudige degelijke vakantiefiets)

[Senior2]

@Berger, daar heb je gelijk in, maar Santos en vergelijkbare merken waren natuurlijk voor de inflatie ook al fietsen met een stevig prijskaartje. Er zijn meer dan genoeg andere merken die je kant en klaar of na aanpassing een fiets opleveren die qua prijs/kwaliteit zeker aantrekkelijker zijn. Maar ook de keuze van samenstelling heb je invloed op. PInion of Rohlof en Son maken het geheel wel flink duurder.

[Shrek]

Ik krijg flashbacks naar de Rohloff mafia

[PeterA]

Laat ieder doen wat hij zelf wil, goedkoop of duur, licht of zwaar, tourfietser of bikepacker.

Ik ben 35 jar geleden als student begonnen op een Union van 380 gulden, vanaf 2000 toen ik werkte op een Koga van 2100 gulden en nu een Idworx van inderdaad bijna 7000 euro. Alle fietsvakanties waren top, op alle fietsen. Maar het is wel lekker om over de wasborden van de Pamir te rossen zonder problemen - maar ook daar kwam ik mensen tegen op een afgetrapte 26" MTB die ze voor 80 USD gekocht hadden.

Geniet er van!

[non-fixie]

Vanuit een milieuperspectief is het sowieso een goed idee om oude fietsen rijdende te houden in plaats van nieuwe te maken.

Nu ben ik bepaald geen milieuactivist, maar met fietsen is de business case zó evident dat ik daarvoor wel wil pleiten.

Immers, de vakantiefiets is al in de jaren '30 van de vorige eeuw uitgevonden, en daarna in de jaren '40 en '50 geperfectioneerd. Afgezien van een beperkt aantal innovaties die wel de moeite waard zijn (bijvoorbeeld geïndexeerd schakelen) zijn er sindsdien maar weinig dingen veranderd die het vakantieplezier wezenlijk hebben vergroot.

Ik snap dat fabrikanten hun bedrijven overeind willen houden, maar voor ons als consumenten kan dat toch het doel niet zijn, zou ik denken.

Ik vind dan ook niets leuker dan aan te tonen, al was het maar voor mezelf, dat de producten van tachtig, negentig of honderd jaar geleden nog steeds prima voldoen bij het bouwen van een fijne vakantiefiets.

Deze fiets heb ik vrij recent opgebouwd, en behalve de banden, de naafdynamo en het stuur is het allemaal techniek van minstens dertig jaar geleden. Het ontwerp van de pedalen, de Lyotard model 23 "Marcel Berthet", is bijna honderd jaar oud, en nog steeds prima geschikt. Idem dito voor de Brooks B17. Ik heb verschillende fietsen uitgerust met Brooks en Lyotard omdat ik modernere vervangingen simpelweg niet beter vind.