Additionally, paste this code immediately after the opening tag: Adventure Cycling's 50th Anniversary Gravel Route - Forum Wereldfietser

Adventure Cycling's 50th Anniversary Gravel Route

De Amerikaanse Adventure Cycling Association heeft het zwaar. In enkele jaren tijds is het ledental gezakt van 40.000 (2023) naar 22.000. Om te overleven willen ze hun hoofdkantoor in Missoula verkopen. ACA is ontstaan in 1976, dus nu 50 jaar geleden, rond de TransAmerica route die toen de Bi-Centennial route heette. De oprichters die nog leven zijn fel tegen deze verkoop.

Dat de ACA nog veerkracht heeft, blijkt uit de publicatie van een nieuwe gravelroute die van de Pacific kust naar de Mississippi rivier onder Saint Louis loopt.
https://www.adventurecycling.org/annive ... /50-route/
De route is ongeveer 6000 km lang en qua zwaarte (hoogtemeters, % onverhard) vergelijkbaar met een andere bekende ACA route : de Great Divide Mountainbike route.

Ik ken enkele etappes van eigen tochten, vooral in Idaho. Ik vermoed dat het een prachtige route is. De afstanden tussen plaatsen waar je kunt bevoorraden of in motels overnachten zijn in het westen soms meer dan 150 km. Langs de route liggen wel veel kampeerplaatsen en in de VS is wildkamperen ook geen probleem als je op Federal Land bent.
Ziet er leuk uit! Zo op het eerste gezicht wel minder onverhard dan de GDMBR, maar lijkt me een mooie route.
Bij dit winterweer is er geen mooiere bezigheid dan te puzzelen op een landkaart. De kaart op de site van Adventure Cycling kan bijna eindeloos worden ingezoomd, zodat alle wegnummers leesbaar zijn. Ik heb de route op Ride-with-GPS ingetekend, verdeeld in 37 segmenten van 100-250 km. Ride-with-GPS berekent ook de hoogtemeters en het percentage onverhard per segment.

Volgens RWGPS zijn er van de 5990 km totaal, 3555 km onverhard, oftewel 59%. Dat is bijna het dubbelen van de 30% die Adventure Cycling zelf aangeeft onder Analytics. Ik vermoed dat de percentages onverhard en verhard zijn verwisseld.

De berekening van de hoogtemeters blijft altijd discutabel omdat er geen eenduidigheid is welke weg-oneffenheden je als hoogteverschil meetelt en vooral om de gebruikte hoogtekaart. RWGPS komt voor het totaal op ongeveer 72000 m ; AC op 80000 m. Dat is een verschil van 10% wat je vaker ziet bij dit soort route-software. Ik gebruik de verhouding hoogtemeters/kilometer als een indicatie van de zwaarte van een etappe. Vooral in Oregon en Utah zitten pittige etappes, waarin de verhouding boven 20 hm/km komt. Dat is heel pittig.

Een minpunt, vind ik, is dat de route vaak om woonkernen heen loopt in plaats van er doorheen. Dat zorgt natuurlijk voor méér onverhard, want in woonkernen zijn de wegen meestal verhard. Maar de route loopt toch al door veelal afgelegen, dunbevolkte gebieden. Dorpen en kleine steden zijn schaars. Je moet wel een verbeten gravelaar zijn om de mogelijkheid om te eten te kopen, rond te kijken en misschien te overnachten links te laten liggen.
Ziet er leuk uit de route. maar wel door inderdaad afgelegen en dun bevolkte gebieden. Vraag me af of je het ook met een e-bike kunt doen. Met 2 accu's zou je wel 150km kunnen doen.

Ben je zelf ook van plan deze route te fietsen en zo ja wanneer? Vanwege de bergen lijkt me een start vanaf Mei pas te doen. Ga je eerder kan er nog sneeuw in de bergen liggen. Ligt er ook aan of je in het westen of oosten begint natuurlijk.

Vraag me af waarom het aantal leden afneemt van de ACA, en hoeveel ze verdienen met de verkoop van fiets routes. Ze hebben mijn inziens genoeg keuze, maar met met allerlei apps zoal Komoot is het ook goed mogelijk zelf routes te maken. Misschien is hun model wel achterhaald, wie weet?
Ik denk dat een e-bike vrijwel onmogelijk is, behalve misschien voor het deel in Oklahoma en Missouri.
Als voorbeeld : na de start aan de Pacific in Port Orford is het 160 km naar Glendale, vrijwel onbewoond en ongeveer 3000 hoogtemeters. Ik schat dat op 2 dagen. Van Glendale naar het eerstvolgende plaatsje Glide is weer 160 km met eveneens 3000 hoogtemeters. Onderweg zijn er wel kampeerplekken en veel beekjes. Je moet rekenen op flink wat bagage.
Het deel door de staat Oregon is ongeveer 1300 km met 21000 hoogtemeters.

Ter vergelijking : de cyclosportieve Marmotte is 175 km met 5000 hoogtemeters. Dat is ruwweg het dubbele, maar wel op asfalt, een lichte renfiets zonder bagage en op één dag.

Ik vermoed dat mei te vroeg is. De vraag is of de Cascades dan al sneeuwvrij zijn. Smeltende sneeuw zorgt voor smeltwater dat op de dirt roads (ongeveer 60% van de route) vaak voor plakkende klei zorgt waarvan je hele aandrijving vast kan lopen ('impassable when wet').

Foto uit 2010 op Great Divide route
IMG_1506.JPG
Foto uit 2014 op een dirt road in Utah. Derailleurwieltje kapot en spaken gebroken.
P1030388b.jpg
Voor de hele route (6000 km) moet je denken aan 70 dagen. Ik denk er over een deel te doen, maar ik vind de afstanden tussen de plaatsen erg groot. Ik houd niet meer zo van kamperen, maar dat is op deze route zeker de helft van de dagen noodzakelijk.

ACA heeft het moeilijk omdat de verkoop van kaarten sterk is afgenomen en daarmee ook het belangrijkste voordeel van lidmaatschap. Ik vond het blad Adventure Cyclist heel mooi en de moeite waard, maar het werd de laatste jaren veel gevuld met artikelen over tochten in Centraal-Azie en Italie. Ik denk dat dit veel Amerikanen ging vervelen. Ik heb mijn lidmaatschap na ca. 12 jaren twee jaar geleden opgezegd.
SarahjSwallow heeft deze route al gereden en op haar instagram account een aantal video's geplaatst. Ziet er erg prachtig en mooi uit. Wat betreft e-bikes, ik heb een riese muller met dubbele accu. In Glendale, het plaatsje wat jij noemt, bevindt zich een motel waar ik mijn accu's zou kunnen opladen. Ik weet dit kan niet op de hele route maar met een aantal aanpassingen en soms van de route afwijken zou het toch moeten lukken met een e-bike. Ook in Glide is een motel.

Ik ga deze route eens goed bestuderen en zie wat de mogelijkheden zijn. Ben wel onder de indruk van de instagram video's. Ze vertrok overigens op 27 Augustus vanuit Oregon.
Tussen Mitchell en Mount vermon kun je de route verlaten en weg 26 nemen. Niet onverhard maar ook een mooie weg en een stuk korter. Je gaat dan niet de hele route 100% volgen, maar voor een e-bike zijn er wel mogelijkheden. Ook voor mensen die niet al teveel willen kamperen en toch deze route willen doen, is dit een goede oplossing.
Ik wil hier niet verder ingaan op vragen over e-bikes. Ik heb er geen en ook nooit een gebruikt. Een praktische vraag is wel "Hoe denk je die Riese Muller in de VS te kunnen gebruiken ?" Heeft RM een filiaal in de VS dat jou nieuwe accu's kan leveren als jouw fiets zonder accu's is geland?

Ik heb de route tot in de details overgezet naar Ride-with-GPS en daarbij ook de plaatsen waar je elektriciteit mag verwachten genoteerd. Dat zijn er ongeveer 100. Ik zal er misschien 1 of 2 gemist hebben. Dus gemiddeld om de 60 km. Maar soms zijn de afstanden véél groter, zoals tussen Port Orford, Glendale en Glide. Ik kan nog meer trajecten noemen. Inderdaad, als je in Prineville (OR) bent, kun je gewoon de TransAm route volgen tot dicht bij Payette (Idaho). Zo zijn er meer stukken die je over de verharde wegen kunt omgaan. Maar kom je daar voor ?

Ik heb de Great Divide MTB route twee keer gereden, ZN én NZ. Die is korter (5000 km) en heeft ongeveer dezelfde hoogtemeters per km (61000 hm). Ik herinner me maar vier noodzakelijke kampeerplekken. Dat is veel minder dan het aantal dat je waarschijnlijk op de Golden Gravel route nodig hebt. Ik denk ook dat er niets mooiers is in de VS dan de Great Divide route. Ik zou eens uitzoeken of iemand die al op een turbo-ebike heeft gedaan. Wellicht een primeur.

Ik heb contact gehad met Adventure Cycling. De architect van de route heeft mij geantwoord dat de route nog niet 100% klaar is. Dat is pas in maart 2026. Maar haar reacties op mijn opmerkingen over details gaven mij de indruk dat de route wel voor 95% vast staat. Wat ik begreep is dat Sarah Swallow nog niet de gehele route heeft gereden, maar ca. 2800 km. Dat is ongeveer de helft.
math schreef:
di 06 jan, 2026 23:05



Ik heb de Great Divide MTB route twee keer gereden, ZN én NZ. Die is korter (5000 km) en heeft ongeveer dezelfde hoogtemeters per km (61000 hm). Ik herinner me maar vier noodzakelijke kampeerplekken.
En de overige nachten kon je gewoon in een motel/hotel/lodge overnachten? Dit klinkt ook goed. Had altijd gedacht dat je op deze route vaak moest wild kamperen. Misschien ook een optie.

Wat de accu betreft, je kunt gewoon een accu kopen in Amerika bij een e-bike winkel of de grotere sport winkels zoals REI. Zijn hetzelfde als in Europa. Na afloop verkoop ik de accu weer.
Als je op Google intikt is the great divide mountain bike route ever done on an ebike? krijg je een AI antwoord en nog een heleboel sites waar over die vraag is nagedacht.
Bedankt voor de reaktie. Was niet mijn bedoeling om de topic over te nemen.
Die afname van het ACA ledental heeft denk ik ook nog met wat anders te maken: de situatie in en om de VS van het moment.
Zou me niks verbazen als veel buitenlandse leden het afgelopen jaar hun lidmaatschap hebben opgezegd vanwege de onvriendelijke houding van de VS. En er zullen ook best wat Amerikanen zijn die lid waren, maar gevoelig voor het anti-woke beleid ermee zijn gestopt. Fietsen wordt door veel mensen daar, en zeker de mensen die in genoemde gebieden leven, als woke gezien. Volgens mij slaat dat gedachtegoed een beetje over op de 'gewone man'...

Ikzelf vind het, na een paar grote tochten van de laatste jaren, ook niet meer zo gezellig in de VS. Ik heb nog een route van New Mexico naar Alberta (CA) in mijn hoofd, maar ga dit jaar vermoedelijk de Dempster Highway in Noordelijk Canada verkennen.


Voor wat betreft het fietsen op een e-bike: als je de ondersteuning laag houdt, dus een stuk minder dan de 'bejaarden-turbostand', kom je denk ik een heel eind op weg. Ik doe met een Neodrives zo'n 200, 250 km op één acculading (± 600 Wh; ondersteuning in app op 5 en 10% gezet als meestgebruikte) onder 'neutrale omstandigheden. De grootste accu-killer is de harde tegenwind. Deze houdt vaak een hele dag of een groot deel van de dag aan; voor de ondersteuning is dat natuurlijk een continue berg-op situatie.
Op de campings in de National Parks heb je vaak geen stroomvoorziening, maar verder is er overal wel een stopcontact te vinden waar mensen leven. Vergeet niet een lader mee te nemen die ook 100V aankan ;-)
En als je eens een dag of wat niet kan laden, kun je 'm toch ook zonder ondersteuning gebruiken, toch? Gaat wat langzamer en moeizamer, maar je komt uiteindelijk ook wel weer ergens. En haast heb je toch niet, denk ik.
Ik heb deze route nog even nagekeken en bestudeerd en denk dat ik in het oosten begin. Ik denk dat ik tot Boise niet veel problemen zal hebben met opladen van de e-bike. Ik zal soms wat af moeten wijken van de route omdat zoals Math al zei, de route vaak om de woonkernen heen gaat. Daarna wordt het moeilijker en zal ik soms een alternative route nemen. De afstand Mitchel naar Prineville is bv ongeveer 107km. Dit is goed te doen met een e-bike met 2 accu's over onverharde wegen, andere keren zal de afstand te groot zij en zal ik een alternative route nemen.

Plan was om de trans america trail te doen maar dit lijkt me leuker. Plan is nu om de trans-america trail te doen tot Chester, missouri en dan over te stappen op de deze route. Vertek is begin Juni.
Best wel een principiële keus: tussen een gravel trail (GGT) en een verharde route (TA).
Wat een voordeel van de TA, voor veel fietsers iig, is dat je andere fietsers tegen komt. Wat op dit soort tochten toch wel heel prettig kan zijn. Bovendien zijn er vrij veel aardige (gratis) overnachtingsplekken onderweg, in kerkjes e.d. Dus voor jou ook altijd een stekker-plek 's nachts.
De GGT zal als nieuwe, nog niet ontwikkelde route behoorlijk eenzaam zijn, verwacht ik.