Additionally, paste this code immediately after the opening tag: Beeldverhaal bikepackingtrip Alpen - Pagina 5 - Forum Wereldfietser

Beeldverhaal bikepackingtrip Alpen

Schitterend!
Goed nieuws!
Die mooie wegen worden vanaf 2023 gedeeltelijk afgesloten voor gemotoriseerd verkeer.
Ze hebben uitgezocht dat het ondertussen ondraaglijk wordt.
Mooie grafiekjes, Poppink!

Toen wij afgelopen augustus over de Via del Sale fietsten was het niet druk. Zolang je de weekenden vermijdt valt het volgens mij wel mee. Is het echter weekend en mooi weer, dan rijden de Italianen in colonne omhoog naar de Col de Tende (een van de startpunten van de Via del Sale), parkeren als idioten en krioelen dan als mieren over elke weg en elk pad.

Dichter bij huis, als je wilt trainen voor die mooie tocht in de Alpen, is er ook goed nieuws. Na de weekendafsluitingen in juli en augustus 2022 heeft de provincie definitief subsidie beschikbaar gesteld voor een structurele afsluiting van de Posbank voor gemotoriseerd vervoer.
https://www.regiobodeonline.nl/2022/12/ ... g-posbank/
Schermafbeelding 2022-12-31 182021.jpg
Schermafbeelding 2022-12-31 182021.jpg (15.62 KiB) 2031 keer bekeken
Ik krijg er nog geen hoogte van of er op dit moment geen gemotoriseerd verkeer is toegestaan of dat het voor het hele jaar geldt. Dat laatste lijkt me (helaas) onwaarschijnlijk.
Schermafbeelding 2022-12-31 182101.jpg
Op bovenstaand plaatje is de interactie tussen fiets en gemotoriseerd mooi te zien.
Op dinsdagen en donderdagen zijn auto's en motoren als sinds 2018 niet meer toegestaan.
Kracht en Schoonheid.

Wat een beelden, verhalen en video's!
Nog eens bedankt om dit hier te posten.
Graag gedaan, Nicole.

@ Poppink: die complete afsluiting voor gemotoriseerd verkeer is voor nu, in de winter.
N.a.v. de filmbeelden, die ik gisteren met zoveel plezier heb zitten bekijken, kwam de volgende vraag in me op:

De kans dat je eens van je fiets afstuitert, en dan ook van een helling dondert, is niet verwaarloosbaar klein te noemen; integendeel lijkt me.
Heb je dan ook een contingency plan? Wat doe als je ergens beneden de berg met een gebroken been ligt?
Heb je nagedacht over zo'n scenario en zo ja: hoe acteer je daarop?
Goed dat je er specifiek naar vraagt, Flix. Ik had er al eerder op in willen gaan en mijn tekst al grotendeels klaar liggen.

Natuurlijk zijn er ook risico's aan een dergelijke tocht verbonden, maar dat geldt in wezen voor iedere fietstocht.

Ik heb veel ervaring met fietsen en lopen door het hooggebergte, zodat ik de gevaren redelijk goed in kan schatten en weet uit welke hoek ze kunnen komen. Dat scheelt al heel veel. Zo kan ik de risico's beperken. Ik doe er alles aan om ongelukken te voorkomen.

Overvallen worden door slecht weer, of toch op pad gaan bij slecht weer, is denk ik wel de meest voorkomende oorzaak van (dodelijke) ongelukken in de bergen. De paden worden glibberig, het zicht is slecht, je kunt gemakkelijk de weg kwijt raken of uitglijden, de kans op onderkoeling neemt toe, of de bliksem vliegt je om de oren... Ik weet hoe gevaarlijk dit kan zijn en houd de weersverwachtingen daarom altijd goed in de gaten en pas mijn plannen erop aan. Bij slecht weer blijf ik binnen.

(Over)vermoeidheid is een andere belangrijke risicofactor. Vermoeidheid zorgt ervoor dat je ongemerkt meer risico's gaat nemen, terwijl tegelijkertijd het zelfcorrigerend vermogen en het concentratievermogen afneemt. De kans om (fatale) fouten te maken, neemt daardoor sterk toe. En ook wordt de (spier)coördinatie minder als je moe bent. Een gevaarlijke cocktail dus. Ik monitor mezelf daarom voortdurend en als ik merk dat ik te moe ben, neem ik zo snel mogelijk extra rust. En zit ik toch een keer vermoeid op de fiets, dan herhaal ik in mijn hoofd vaak continu het mantra: "rustig aan, geen risico's, focus". Zo hou ik mezelf bij de les.

Een goede voorbereiding is ook belangrijk om de risico's zoveel mogelijk te beperken. Ik bereid mijn tochten echt tot in het kleinste detail voor en laat niets aan het toeval over. Over alles is nagedacht. Kampeerplekken zijn vantevoren bepaald, ik weet waar de gevaarlijk stukken zitten, zodat ik die kan vermijden als ik voel dat dat beter is, etc, etc. En natuurlijk zorg ik ervoor dat mijn fiets voor vertrek 100% in orde is en kijk ik die onderweg ook regelmatig na op eventuele gebreken.

In mijn verslagen kun je lezen dat ik mijn plannen meermaals aanpas aan de weersomstandigheden of aan hoe ik me op dat moment voel. Dat begint meteen al op dag 1. Continu kritisch naar je eigen functioneren en plannen kijken is zeer belangrijk als je alleen onderweg bent. Er is verder niemand die je corrigeert, dus moet je dat zelf doen. Je eigen tegenspraak organiseren.

Ongelukken gebeuren altijd op momenten dat je er het minst op bedacht bent, is mijn ervaring. En ze zitten ook vaak in een klein hoekje, in verschrikkelijke onbenulligheden. Het is daarom belangrijk om goed geconcentreerd te blijven en voortdurend te blijven nadenken bij alles wat he doet. Ik ben een flink aantal keren in mijn leven ternauwernood aan de dood ontsnapt, en dat was nooit terwijl ik met iets bovengemiddeld gevaarlijks bezig was. Zoals die keer op mijn twintigste, toen ik net Look-pedalen had. Ik stond ergens in Frankrijk stil langs de provinciale weg met mijn linkervoet nog ingeklikt, verlies mijn evenwicht en val naar links, net op het moment dat er een vrachtwagen voorbij raast. Hij miste me maar op een haartje. Of die keer nog maar een paar jaar geleden, toen ik op de Lekdijk frontaal werd geschept door een motor die door de laagstaande zon de bocht miste. Gewoon na een werkdag op weg naar huis. Ik werd wakker in de MRI scan en hoorde een arts net op dat moment tegen een andere arts zeggen: "Even goed kijken of er geen hersenletsel is".

Het spreekt voor zich dat ik altijd een mobiel bij me heb en er voor zorg dat die altijd opgeladen is. Op veel plekken in de Alpen heb je gewoon bereik, dan kun je in noodgevallen dus altijd iemand bellen.

Maar hoe voorzichtig je ook bent, er blijft altijd een risico dat het een keer fout gaat. Maar als mens heb ik het nodig om dit soort avonturen te beleven, dat is mijn hele leven al zo geweest. Voor mij is het het risico dus waard.
Bedankt voor je uitleg.
Iedereen die jouw verslag heeft gelezen, ziet dat je voorbereidingen en aanpassingen van je trip weloverwogen worden gedaan.
En dat een mooi leven niet zonder risico's kan, is mij als voormalig skydiver bekend.😉

Het ging me meer om het concrete geval dat je de pech hebt, dat -bv omdat er zo'n single-track langs een helling onder je wegschuift, of gewoon door verkeerd afstappen- je een eind valt en met botbreuken op een moeilijke plek ligt. Een scenario wat op zo'n trip als deze geen vergezochte gedachte is.
Dat er over het algemeen een goed mobiel bereik is op de plekken waar jij komt, verbaast me. Had ik niet verwacht.
Heb je bv je telefoon daarvoor altijd op je lichaam? Of een watch met valdetectie aan de pols?
En als je niet kunt bellen, reken je op de kans op het langskomen van andere fietsers of wandelaars?

Een optie zou ook nog kunnen zijn, als je op plaatsen bent met slecht/geen bereik: op de nieuwe iPhone 14 heeft 'SOS-noodmelding via satelliet', wat ongetwijfeld ook op de duurdere Android modellen zal worden ingevoerd.

Nou, zo maar wat losjes filosoferen, tijdens het kijken naar jouw prachtige beeldverslag.
Iedere situatie is weer anders, ook in het geval van een ernstig ongeluk. Ik zal proberen rustig te blijven en eerst goed na te denken over wat te doen. Maar hoe je in een crisissituatie precies reageert is vaak lastig te voorspellen.

Hoe kritiek is de situatie? Wat is het grootste, meest acute gevaar? Bloedverlies, onderkoeling, uitdroging?Kan ik daar iets tegen doen? Wat zijn de overige gevaren? Kan ik daar iets tegen doen?

Lukt het me om mezelf in veiligheid te brengen? Waarheen dan? Is er een berghut dichtbij of een boerderij?

Heb ik mobiel bereik? Kan ik de nooddiensten bellen? Zo niet, is er een plek in de buurt waar dit mogelijk wel lukt? Lukt het me nog om daar te komen? Hoe vol is mijn accu nog? Hoeveel zit er nog in mijn power banks?

Zijn er voorbijgangers te verwachten? Binnen welke termijn? Overleef ik het zolang? Hoe trek ik hun aandacht? Lukt het me om mijn tent op te slaan? Is dat nodig? Heeft dat zin? Is er water in de buurt? Hoe lang duurt het voordat het thuisfront alarm slaat? Etc, etc

Veel van de dingen die ik doe om mijn veilligheid te vergroten, zijn een automatisme geworden. Als algememe veiligheidsmaatregel deel ik mijn plannen met mijn dochter (vroeger was dat mij vader) Als die een tijdlang niets van me hoort, weet men waar men moet gaan zoeken. Als algemene veiligheidsmaatregel heb ik ook altijd mijn kampeerspullen bij me, ook op dagtochten, zodat ik mezelf kan beschermen tegen de elementen mocht dat nodig zijn. Mijn telefoon zit in mijn rugzak dus altijd onder handbereik. Navigeren doe ik op mijn gps, met mijn telefoon als back-up.

Dat van die SOS noodmelding via satelliet is een goede tip. Dat is een mogelijkheid die ik graag zou hebben. Het vergroot de veiligheid enorm, zonder dat het extra gewicht toevoegt.
alma schreef:
wo 04 jan, 2023 04:56
Dat van die SOS noodmelding via satelliet is een goede tip. Dat is een mogelijkheid die ik graag zou hebben. Het vergroot de veiligheid enorm, zonder dat het extra gewicht toevoegt.
De Spot 3 Satellite GPS Messenger wordt door zeer veel utraracers e.d. gebruikt.

https://www.bever.nl/p/spot-gen3-gps-me ... 42001.html
Thanks, Fedor. Dat is inderaad ook een mogelijkheid.
Ook een jaar later nog genoten van je verhaal Mark!
Toffe foto's ook.
Dat is voor mij als solo bikepackster toch altijd wel een dingetje...heb altijd maar weinig actiefoto's van mezelf.

Ook de discussie over veiligheid is een terechte.
Net als jij neem ik soms wat meer risico voor lief en kies voor het avontuur.
Zal het eens in de gaten houden wanneer Android ook met een SOS sateliet functie komt, die lust ik ook wel.

Heb je inmiddels alweer nieuwe plannen?
Thanks.

Ik ben nu bezig met een tocht over de Canarische eilanden: Tenerife en La Palma.
alma schreef:
za 24 feb, 2024 08:07
Thanks.

Ik ben nu bezig met een tocht over de Canarische eilanden: Tenerife en La Palma.
Top! Dat wordt binnenkort smullen van een fantastisch beeldverhaal! :-)