Ter illustratie een citaat uit mijn eigen mailbox. Het begint met een voorstel van vriendin Y om te gaan langlaufen in Noorwegen, wat we in 2009 ook hadden gedaan (zie hier). We zijn toen naar Oslo gevlogen. Een paar jaar later zijn we gaan langlaufen en schaatsen in Zweden. Die keer heb ik iedereen met succes overgehaald om met de trein te gaan. Dat was een hele dag reizen: eerst per nachttrein naar Kopenhagen en dan nog urenlang verder door het zuiden en midden van Zweden.Leon schreef: ↑do 01 nov, 2018 14:38Kennissen van ons, die heel groen bezig waren - zonder auto, zelfs met de fiets naar het stadhuis getrouwd en nog steeds tevens bepaald geen groot inkomen - hebben zich er nu bij neer moeten leggen dat hun eigen tienerkinderen meerdere malen per jaar (!) het vliegtuig in gaan vanwege school. Dan naar Rome, dan naar Barcelona et cetera. Niet meegaan is sociaal bepaald geen optie.
Hint: Y is een bijzonder charismatisch type dat goed in staat is om mensen ergens toe over te halen. Van Corrie heeft ze al gehoord dat ik niet wil vliegen, maar ze denkt dat zij mij wel om kan turnen.
ha kees, alles ok?
J en ik gaan peer gynt safari doen zo 21- zo 28 febr, zin om mee te gaan met Corrie? Is dit keer met bagagevervoer, dus lekker makkelijk, en altijd plek in de herberg. Corrie heeft in agenda werk gekeken, zou qua bezetting net aan zijn. En meldde dat jullie in 2016 al vliegen, namelijk naar Spanje, maar, misschien wil je voor 1 keer een uitzondering maken?
zou wel heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel gezellig en leuk zijn,
xxxxxxxxx y
Ha Y,
Natuurlijk is die Peer Gynt tocht prachtig en zou het met jullie ook heel gezellig zijn, maar voor dit jaar heb ik al een uitzondering gemaakt op mijn streven om niet onnodig veel fossiele brandstoffen te verbruiken, door akkoord te gaan met een vliegreis naar Spanje. Overal om mij heen zie ik mensen die doen alsof er helemaal niks aan de hand is: onbekommerd gaan ze een weekend naar New York, vieren ze kerst in Thailand of mopperen ze over snelheidscontroles. Tieners vieren hun examenfeesten niet meer dichtbij huis maar stappen in het vliegtuig voor een weekje comazuipen aan de Costa del Sol. Feesten op de rand van de afgrond is hip.
[...]
Afgelopen maandag stond er een column van Henk Hofland - een van mijn favoriete columnisten (voor zijn leeftijd is hij nog verbluffend scherp van geest) - in de NRC, met als titel 'De consumentist, een klimaattegenstander' (zie www.nrc.nl/handelsblad/2015/12/07/de-co ... er-1564996). Daarin haalt hij herinneren op aan het rapport van de Club van Rome, de oliecrisis van 1973 en boze automobilisten die in die tijd een sticker op hun bumper plakten met de tekst 'Ik rij honderd als Den Uyl opdondert'. Ik was toen 15. Die autoloze zondagen maakten op mij een diepe indruk op een moment dat ik toch al over van alles begon na te denken (wat ik bij de pubers die ik nu een beetje ken, toch wel mis...).
Hofland besluit zijn column met: 'Het ontbreekt de meeste mensen aan deskundigheid om een oordeel over deze problemen te kunnen vellen, maar ze zijn er wel medeplichtig aan. Dat komt door het consumentisme. De consumentist is een ongeremde veelverbruiker van alles wat landbouw, industrie en amusement te bieden hebben. Het consumentisme heeft geen politiek, geen weloverwogen plan, het breidt zich als vanzelf uit over de aarde voorzover de mensen het kunnen bekostigen. En de consumentist is wars van politiek voorzover hij geen diepe afkeer van politici heeft omdat ze hem bij de vervulling van zijn wensen dwars zitten. Van dit laatste verdenkt hij in het bijzonder de klimaatdeskundigen. Het consumentisme is ongewild en ongeorganiseerd de belangrijkste tegenstander van de klimaatbeschermers. En het tragische is dat de consumentist pas overtuigd raakt als het te laat is.'
Hiermee heeft hij perfect verwoord wat ik zelf ook al jaren zie.
Groetjes,
Kees
Y reageert verbijsterd.
Kees, wat naar dat je samenleeft met een vrouw die van hot naar her vliegt!
Dat je dat kunt!!
xx y
Dus probeer ik maar weer eens uit te leggen dat ik geen ongezellige ecofundamentalist ben, maar ook geen salonactivist wil zijn.
Dat gaat best goed Y, omdat het hier niet gaat om een geloof maar om feiten. Corrie ziet ook wel in dat al die vliegreizen van haar een schaduwkant hebben. Ik vraag haar ook wel eens of een congres of vergadering de verstookte kerosine wel waard was.
Ook columnist Henk Hofland vliegt of vloog (hij is inmiddels 88, dus zal het nu wel wat rustiger aandoen) ontelbaar vaak naar New York, waar hij de weg even goed kent als in Amsterdam.
Tussen het opdoen van inzichten en het aanpassen van gedrag zit meestal veel tijd, soms wel een paar generaties. Vanaf het moment dat ontdekt werd dat roken erg ongezond is heeft het nog een halve eeuw geduurd voordat openbare ruimtes rookvrij werden. Tegen het einde van deze eeuw zullen veel mensen zich waarschijnlijk hoofdschuddend afvragen waarom de mensen van nu zo moeilijk in konden zien dat hun manier van leven moest veranderen; zoals wij nu niet goed meer kunnen bevatten dat onze (groot)ouders het normaal vonden dat een getrouwde vrouw handelingsonbekwaam werd verklaard en dat zij niet begrepen waarom Indonesië niet langer een Nederlandse kolonie kon blijven.
Ik besef ook dat anderen wat meer tijd nodig hebben dan ik, omdat ik veel inzichten al als tiener opdeed; bovendien was ik altijd al gewend aan een sobere leefwijze, omdat ik nooit een goedbetaalde baan heb gehad. Dat is anders geworden sinds ik Corrie ken, maar ik ben het nooit als vanzelfsprekend gaan beschouwen.
Overigens tel ik mijn zegeningen. Zolang Corrie van hot naar her vliegt, kan ik van hot naar her fietsen. Ik zou niet samen kunnen leven met een kettingroker, met iemand die hele rechtse denkbeelden heeft of met iemand die een hekel heeft aan fietsvakanties, maar met een vliegprof lukt tot nu toe prima

Groetjes,
Kees