Additionally, paste this code immediately after the opening
tag:Kijk wat ik net vond: BBB Discstop blokken, speciaal voor luie fietsers zonder gasfornuis, yes!Yopie schreef: Ja en waarom zijn er geen blokken die al zijn ingeremd? Lijkt mij iig ideaal!
jahwalla schreef:http://www.discobrakes.com/?s=0&t=0&c=2&p=85&
Waarom onbegrijpelijk? Heb er zelf al over nagedacht?Pedalero schreef: Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat er nog geen duurzamere blokken zijn.
Bij de ontwikkeling van schijfremmen voor fietsen heeft de industrie kunnen aansluiten op de kennis van schijfremmen voor motoren, auto’s en vliegtuigen. Uit de motorwereld was bekend dat de wrijvingsweerstand met de rotor wordt verhoogd door een dun laagje van het materiaal uit de remblokjes af te zetten op het oppervlak van de rotor. Dit proces heet ‘bed in’ en gebeurt door met nieuwe remplaatjes een aantal keren krachtig te remmen. De remwerking die van deze afgezette lagen uitgaat heet ‘adherent friction’, een proces dat tot minder slijtage leidt dan “abrasive friction”, waarbij harde deeltjes (FeC, SiC) als schuurpapier over de rotor krassen.Travelmaster schreef: En bij zelf heetstoken: ze moeten echt sissen in het koude water. Je waant je smid, lachen joh.
Als er iets slecht is voor bewegende delen is het wel water.Yopie schreef:En staal is harder dan ijs maar ook ketting en cassette hebben het dan zwaar; dat kraakt, krast, slipt, slaat tandjes over, valt eraf en soms moet je zelfs duwen. Maar heb het dan wel over bospaden plus extreme kou (-20 enzo) en niet över asfaltwegen en wat ijzel.Pedalero schreef:Kan me eigenlijk niet voorstellen dat alleen sneeuw en ijs voor zo'n snelle slijtage zorgen. Dat is immers gewoon water.
Travelmaster schreef: Overigens ben ik vwb inremmen altijd al lui geweest: ik hield de organische blokjes met een tang in de gasvlam van de kookplaat, en koelde ze vervolgens af in water. Ik stookte ze zo heet dat het ging sissen. Dat een keer of drie herhalen, was mijn recept. En met resultaat: ze gingen véél langer mee. En het gaat sneller dan inremmen op de fiets. Kun je een keertje proberen.
OK, jij bent overtuigd van je proces; ik niet. Ik stel voor om onze nek uit te steken! Wat vind je van het volgende experiment?Travelmaster schreef: Je zult vast gelijk hebben math, maar in de praktijk werkt deze goedbedoelde onzin gewoon.
Mooi verhaal Math.math schreef: Je kunt dit ‘bed in’ proces alleen uitvoeren door in te remmen in combinatie met de rotor op jouw fiets, want de essentie is dat er een filmpje van het remblokje op de rotor wordt afgezet. Je kunt dit niet bereiken door de remplaatjes op een fornuis of in een gasvlam te verhitten. Sterker nog, ik denk dat je de structuur van de remplaatjes daarmee zult beschadigen. De blokjes bevatten vaak grafiet of fijne ijzerdraadjes voor betere warmtegeleiding; stoffen die verbranden in lucht bij te hoge temperaturen. Waarom zou de fabrikant die behandeling niet al uitgevoerd hebben als hij zinvol was? Geen enkele fabrikant is gebaat bij een slecht product. Ik vind die keukenprocessen dan ook goedbedoelde onzin.
Is ook mijn ervaring.Yopie schreef:math schreef: Ook lees ik dat bij een koude modderige bostocht de blokken weer opgeruwd zijn dus dan mag je weer overnieuw beginnen.
Als ik binnenkort eens nieuwe blokken nodig heb, zal ik het overwegen. Maar ik ben voorlopig nog wel voorzien, na mijn bestelling bij Discobrakes. Die ik overigens niet inrem, vanwege lage kosten en al best goede eigenschappen. Maar je vraagt je tevens af, las ik, waarom fabrikanten dit niet standaard zouden toepassen als het zou werken? Nou, er is er blijkbaar een die dat wel doet: BBB.math schreef:Travelmaster schreef: Overigens ben ik vwb inremmen altijd al lui geweest: ik hield de organische blokjes met een tang in de gasvlam van de kookplaat, en koelde ze vervolgens af in water. Ik stookte ze zo heet dat het ging sissen. Dat een keer of drie herhalen, was mijn recept. En met resultaat: ze gingen véél langer mee. En het gaat sneller dan inremmen op de fiets. Kun je een keertje proberen.OK, jij bent overtuigd van je proces; ik niet. Ik stel voor om onze nek uit te steken! Wat vind je van het volgende experiment?Travelmaster schreef: Je zult vast gelijk hebben math, maar in de praktijk werkt deze goedbedoelde onzin gewoon.
1. Jij koop 2 setjes Shimano remblokjes, type organic.
2. Met een stalen pen kras je een A op de buitenkant van de beide blokjes van het eerste setje en een B op het tweede setje.
3. Setje A ondergaat het door jou beschreven recept. Setje B niet.
4. Één blokje van A wordt gecombineerd met één blokje van B tot een passend stel. Montage op voorrem. De rem wordt opnieuw gecentreerd.
5. Dit AB stel wordt volgens het Avid recept (zie http://enduromag.com.au/site/wp-content ... eory-3.pdf) ingeremd.
6. Jij bepaalt het strijdperk en rijdt met deze blokjes, maar liefst daar waar volgens jou het plaatje dat niet het keukenproces heeft ondergaan al na 50 km of zo versleten is (Loonse en Drunense duinen; Z. Limburg), zodat we snel de uitkomst kennen.
7. Als één of beide blokjes verregaand versleten is meet je de slijtage met een schuifmaat en je neemt duidelijke foto's waarop de verschillen zichtbaar zijn.
8. Zolang de proef loopt, wordt er niet van blokjes gewisseld en de blokjes houden een vaste positie.
9. De resultaten worden op dit Forum gepresenteerd.
10. Als A minder slijt dan B, vergoed ik de kosten van de plaatjes.
Toelichting :
- Shimano-organic, omdat die volgens jou snel slijten.
- Voorrem, omdat die bij remmen het meeste bijdraagt en vermoedelijk ook het snelst slijt.
- Inremmen van een AB-stel, omdat ik vermoed dat het keukenproces ook schadelijk is voor het inbedden. Als je BB zou inremmen zou het tweede B-plaatje een laagje achterlaten aan de kant van de schijf waar het A-plaatje zit tijdens de test.
- Als de remblokjes asymmetrisch zijn liggen de posities links/rechts vast. Anders goed opletten dat posities tussentijds niet verwisseld worden, bv. na inspectie.
- Slijtage: gemiddelde dikte van midden en beide einden.
Water is voor sommige lagers een prima smeermiddel. Waterpompen bij mij in huis draaien al circa 20 jaar watergesmeerd. Dat water voor sommige lagers slecht is, komt omdat water het smeermiddel (vet of olie) van structuur kan veranderen.Peter_K schreef:Als er iets slecht is voor bewegende delen is het wel water.Yopie schreef:En staal is harder dan ijs maar ook ketting en cassette hebben het dan zwaar; dat kraakt, krast, slipt, slaat tandjes over, valt eraf en soms moet je zelfs duwen. Maar heb het dan wel over bospaden plus extreme kou (-20 enzo) en niet över asfaltwegen en wat ijzel.Pedalero schreef:Kan me eigenlijk niet voorstellen dat alleen sneeuw en ijs voor zo'n snelle slijtage zorgen. Dat is immers gewoon water.
Mocht er zand in een lager opgesloten komen te zitten dan geeft dat slijtage aan het staal van die lager, maar ook het zand komt er niet zonder schade vanaf: het zal steeds fijner gemalen worden todat het amper/geen schade meer verricht.
Water aan de andere kant zal zelf nooit beschadigd kunnen raken en eenmaal opgesloten in een lager zal het die volkomen vernietigen.
In de techniek komt dit wellicht het mooist tot zijn recht in het watersnijden: met een waterstraal staal op maat snijden.
Dit was even nieuw voor mij, het staat ook wel erg ver van fietsen af. De constructie en materialen van dat soort lagers wijkt nogal af. Zover ik nu gezien hen zij deze lagers niet van metaal, en lijkt de werking van dergelijke smering op aquaplaning.PietV schreef:Water is voor sommige lagers een prima smeermiddel. Waterpompen bij mij in huis draaien al circa 20 jaar watergesmeerd.
Ik heb altijd ervaren dat juist het water juist de schade aanricht, maar op mijn fiets heb ik nooit de impact van water zonder de aanwezigheid van een smeermiddel gezien.PietV schreef:Dat water voor sommige lagers slecht is, komt omdat water het smeermiddel (vet of olie) van structuur kan veranderen.
Oei, ik had mijn eigen link beter moeten lezen! Water kan metaal overigens wel wegvreten, maar dat gaat met cavitatie.PietV schreef:Met enkel een waterstraal metaal snijden kan niet. Bij waterstraalsnijden is water het transportmiddel en het snij- of slijpmiddel in het water slijpt het materiaal weg.
Nu ik er wat verder over nadenk: remmen en slijten horen gewoon bij elkaar. Ik heb nota bene juist een vakantie mede afgebroken omdat een voorvelg weggesleten en vervolgens gescheurd was. Velgremblokjes hebben veel materiaal wat weg kan slijten. Daarmee vergeleken zijn de blokjes van schijfremmen maar karig. Zijn er geen schijfremmen met ruimer bemeten blokjes?Pedalero schreef:Je verhaal over wat er klopt wel, maar ik snap niet hoe het van toepassing is op schijfremmen. Er zit geen water opgesloten in de schrijfrem en er is geen snijdende waterstraal. Er loopt water over de schijf. Volgens mij is dat pas een probleem als er met dat water veel troep meekomt, zoals in de blubber.
Travelmaster,Travelmaster schreef:Vervelend als je je zo door kennis moet laten beperkenmath schreef:theoretisch epos. Je zult vast gelijk hebben math, maar in de praktijk werkt deze goedbedoelde onzin gewoon. Sorry
.
Wat heeft heetstoken van remblokken met inremmen te makenTravelmaster schreef:Overigens ben ik vwb inremmen altijd al lui geweest: ik hield de organische blokjes met een tang in de gasvlam van de kookplaat, en koelde ze vervolgens af in water. Ik stookte ze zo heet dat het ging sissen. Dat een keer of drie herhalen, was mijn recept. En met resultaat: ze gingen véél langer mee. En het gaat sneller dan inremmen op de fiets. Kun je een keertje proberen.
Is dit een grap of goedbedoelde onzinTravelmaster schreef:En bij zelf heetstoken: ze moeten echt sissen in het koude water. Je waant je smid, lachen joh.