Wat voor een persoon is de wereldfietser

Robertjan schreef:Volgens Vereniging de Wereldfietser is een Wereldfietser een wereldfietser als deze 3 maanden of langer weg gaat.
Ik heb inmiddels wel gevonden:
Je kan slechts een visum krijgen voor maximaal 3 maanden verblijf...

Maar waar vind jij de 3 maanden grens voor een wereldfietser binnen de Vereniging de Wereldfietser?

Ik ga het onderzoek lezen...
Toen ik in 1994 lid werd van vereniging De Wereldfietser (en nog steeds ben) voelde ik me toen geen wereldfietser. Eerder een Frankrijkfietser of Europafietser die in 1992 vanaf mijn woonplaats Bodegraven naar de Pyreneen was gereden, een stuk aan de Spaanse kant en dan weer terug. 10 weken, 4500 km, maar die kilometers waren dan meegenomen. Ik had het elke dag weer naar mijn zin. Later volgde er meer langere reizen. Naar Nieuw-Zeeland, V.S., IJsland en dichterbij en meestal rond de 2 tot 4 maanden. En of ik nu wel wel of niet aan de eisen voldoe. Ik voel me een wereldfietser. De prachtigste uitspraak die ik in de begintijd van de Wereldfietser hoorde (ik weet niet meer wie) is: wereldfietsen begint om de hoek. En zo is het!

Overigens Gudy, je kan haar ipv mevrouw ook wel Gwendolyn noemen. Ze is aardig, doet haar best om de resultaten met ons te delen.

Groeten,

Rutger
Volgens mij kan het een wereldfietser echt niets interesseren of hij aan criteria van bepaalde hokjes en labels voldoet. Labels zijn er zodat mensen kunnen vergelijken ook al is het appels met peren. Drie maanden, zes maanden. Aantal kilometers, hoogtemeters ook nog belangrijk? Lekke banden? Gebruikte condooms?

Grappig dat we niet graag in hokjes geplaatst willen worden maar als we buiten hokjes geplaatst worden lijken we het wel nóg erger te vinden.
Ik heb wat gegoogled maar kan het rapport niet vinden op internet.... of op de site van de UT

Iemand een hint misschien?
Ik zal mijn vrouw heel diep in haar ogen kijken en heel lief vragen, misschien lukt het mij om 6 mnd lang weg te blijven. :lol:
Wim
Voor de liefhebbers heb ik het onderzoek ook. Je kunt natuurlijk ook een berichtje naar de onderzoekster sturen...
ankeric schreef: Je kan slechts een visum krijgen voor maximaal 3 maanden verblijf...
Maar waar vind jij de 3 maanden grens voor een wereldfietser binnen de Vereniging de Wereldfietser?
Kan kloppen, in bepaalde landen waar een visum is vereist, kan je max. 3 maanden verblijven. Maar na 3 maanden kan je toch een ander land in fietsen? Dus verschillende landen op je fietsroute aan elkaar plannen voor de duur van 6 maanden is vaak geen probleem.
Ik bezit zelf een speciale USA-visum voor het leven! Authentiek.
ankeric schreef:
Robertjan schreef:Volgens Vereniging de Wereldfietser is een Wereldfietser een wereldfietser als deze 3 maanden of langer weg gaat.
Ik heb inmiddels wel gevonden:
Je kan slechts een visum krijgen voor maximaal 3 maanden verblijf...

Maar waar vind jij de 3 maanden grens voor een wereldfietser binnen de Vereniging de Wereldfietser?
Martin E. van Doornik schreef:Kan kloppen, in bepaalde landen waar een visum is vereist, kan je max. 3 maanden verblijven. Maar na 3 maanden kan je toch een ander land in fietsen? Dus verschillende landen op je fietsroute aan elkaar plannen voor de duur van 6 maanden is vaak geen probleem.
Ik bezit zelf een speciale USA-visum voor het leven! Authentiek.
Blijkbaar heb ik een stukje te kort door de bocht geformuleerd :wink:.
Het ging mij niet om het visum maar om de vraag waar dit staat: 'Volgens Vereniging de Wereldfietser is een Wereldfietser een wereldfietser als deze 3 maanden of langer weg gaat'.
Ik heb hierbij via Google op de huidige website gezocht op ''3 maanden'' en op ''drie maanden'' en vond daar véél (zoals het voorbeeld over het visum) maar niets over een drie maanden grens voor Wereldfietsers. Dus was mijn vraag aan Robertjan: waar staat dit? Ik heb het niet kunnen vinden.
Gwendolin verwijst hier naartoe.
Augustus 1993, een mooie augustusmorgen. Wij (werkcollega/fietsmaat en ik) zijn bijna aan het einde van ons Grieks (6 weken fietsvakantiedolen door Hellas) en op weg naar de Turkse grens voor een korte doorsteek naar Adrianopoli (schitterende moskee !). We hebben 6 weken geen enkele vakantiefietser gezien, maar in deze uithoek zien we plots 2 zwaarbepakte meiden Griekenland binnenrijden. Een mens zou van minder hartkloppingen krijgen 8) . In een flits zie ik Koga op de buis staan en in plaats van een neutraal "hi" schal ik uitdagend "goeiemorgen!". Remmen worden dichtgeknepen. Er wordt verbroederd en verzusterd tussen Vlaanderen en Nederland. Trudy en Antoinette komen op de fiets vanuit India en zijn "bijna terug thuis" in NL. Wij staan vol bewondering voor dit duo en denken : wat zij kunnen, moeten wij ook kunnen. De daaropvolgende 4 jaren wordt ons volledige vakantiedagensaldo aan India gespendeerd. Alles samen goed voor 4 reizen, 20 weken en meer dan 10.000km. Toch worden wij nooit de wereldfietsers die Antoinette en Trudy wel waren. Dat heeft niets met de lengte van de reis of het aantal km te maken.

Enkele maanden na die eerste ontmoeting zoeken we Antoinette en Trudy nog eens op in Amsterdam. Ze zijn aan het werk, maar dat zien ze slechts als een (financieel noodzakelijke) tussenstap om weer op wereldreis te vertrekken. Eens wereldfietser, altijd wereldfietser, zo lijk het wel. Bij die tweede ontmoeting werd het me pas helemaal duidelijk : er is een fundamenteel verschil tussen een wereldfietser en een vakantiefietser. Een vakantiefietser last een pauze in, die kan best lang zijn maar nadien nadien borduurt hij met vernieuwde moed verder op zijn bestaande patroon. Een wereldfietser knipt een draad door en begint iets anders te breien :wink: .
jansenius schreef:(..)Een vakantiefietser last een pauze in, die kan best lang zijn maar nadien nadien borduurt hij met vernieuwde moed verder op zijn bestaande patroon. Een wereldfietser knipt een draad door en begint iets anders te breien :wink: .
Jansenius, prachtig!

Nog nooit het verschil tussen 'gekte en hele erge gekte' zien verwoord: zo goed en zo mooi! :wink:


Tot mijn spijt, en ook een beetje schaamte, behoor ik tot de eerste categorie...
Ik denk dat ik zelf erg tevreden ben dat ik slechts een vakantiefietser ben.
Wim
In feite zijn wereldfietsers dus no-lifers. :lol:
@wim : ik ook :wink: .
Wereldfietsers lijken mij de extremisten te zijn onder de zoekende mensen, en extremisten kunnen best bewonderenswaardig zijn, maar daarom nog niet benijdenswaardig.
Natuurlijk zijn wij allemaal zoekende mensen (wie denkt dat hij gevonden heeft, heeft in eerste instantie waarschijnlijk slecht gezocht, zei de dichter). Toch ben ik best tevreden dat ik daarvoor niet als Abraham mijn tent moet opbreken en op reis vertrekken. Een gedomesticeerd paard is niet per se ongelukkiger dan een wild paard (als het maar op tijd en stond eens door de velden mag draven :P ).
jansenius schreef:Bij die tweede ontmoeting werd het me pas helemaal duidelijk : er is een fundamenteel verschil tussen een wereldfietser en een vakantiefietser. Een vakantiefietser last een pauze in, die kan best lang zijn maar nadien nadien borduurt hij met vernieuwde moed verder op zijn bestaande patroon. Een wereldfietser knipt een draad door en begint iets anders te breien :wink: .
Dat brengt me op dit idee:
Voor een vakantiefietser is het fietsen een onderbreking van het gewone leven.
Voor een wereldfietser is het "gewone leven" een onderbreking van het fietsen.
Leon
Leon schreef:
jansenius schreef:Bij die tweede ontmoeting werd het me pas helemaal duidelijk : er is een fundamenteel verschil tussen een wereldfietser en een vakantiefietser. Een vakantiefietser last een pauze in, die kan best lang zijn maar nadien nadien borduurt hij met vernieuwde moed verder op zijn bestaande patroon. Een wereldfietser knipt een draad door en begint iets anders te breien :wink: .
Dat brengt me op dit idee:
Voor een vakantiefietser is het fietsen een onderbreking van het gewone leven.
Voor een wereldfietser is het "gewone leven" een onderbreking van het fietsen.
Leon
Zoals Paul Bowles al schreef in The Sheltering Sky:
"He did not think of himself as a tourist; he was a traveler. The difference is partly one of time, he would explain. Whereas the tourist generally hurries back home at the end of few weeks or months, the traveler, belonging no more to one place than the next, moves slowly, over a period of years, from one part of the earth to another. Indeed, he would have found it difficult to tell, among the many places he had lived, precisely where it was he felt most at home."
Mijn ervaring (en die van Peter Mak) is dat een echte wereldfietser drie fases doormaakt:
1. Je bent op vakantie en voelt je een toerist (een paar weken)
2. Als je lang genoeg onderweg bent, dan voel je je een reiziger en voel je je verheven boven de gemiddelde toerist, maar je weet dat jouw reis zal eindigen en dat je na een tijd weer de luxe van Nederland kan consumeren (een paar maanden tot een jaar).
3. Je bent dermate lang onderweg dat het een manier van leven wordt. Je bent dan een echte wereldfietser. Dan wordt het tijd om je hobbies mee te nemen en soms vakantie te houden. Dus een maand per jaar niet te fietsen :lol:
Hallo fietsers,

Allereerst, Eric, leuk stuk heb je geschreven. Ik kan mij voor een groot deel vinden in de inhoud. Ja, als onderzoeker ben ik daar natuurlijk kritisch op, op een juiste weergave, het onderzoek voelt toch als 'mijn kindje'.

Leuk om de reacyties te lezen. Mijn insteek is niet om mensen in hokjes te plaatsen. Mijn insteek was: een definitie van wereldfietsers te maken. Daarbij heb ik mn. gekeken naar demografische gegevens (leeftijd, geslacht, opleidingsniveau enz.) en naar persoonlijkheidskenmerken tov 'gemiddelde' populatie. Tevens heb ik daarin meegenomen wat de motieven zijn en het mensen oplevert om op de fiets een (wereld)fietsreis te maken.

Wil je er meer over weten, mail gerust: brozy3@hotmail.com

Groeten,

Gwendolin
(ik ben dus die psychologe die het onderzoek uitgevoerd heeft). Ik reageer nu pas omdat ik niet op de hoogte was dat er iets op de site stond.
Dat is ongeveer een goede beschrijving, Eric. Ik hoop dat de meesten stap 2 overslaan of zo kort mogelijk houden want ik vind het altijd wat sneu als reizigers zich verheven gaan voelen omdat ze denken dat ze iets anders doen of meer zien. Er is geen betere manier dan reizen zoals je zelf wilt.