Lars' Revanche in the Andes

371 berichten
Heye Lars, wat een goed nieuws in de situatie waarin je terecht gekomen bent. Een bizar script waar je nooit aan denkt, maar zeker geen hoofdrol in wil. We wensen je veel kracht en een goede genezing toe met de infecties aan je been en het herstel van de breuken. Vooral goed eten veel rusten en doen wat de/je zuster zegt 8) Gewelding dat Nanette er nu is/komt. Nogmaals heel veel sterkte kracht en neem je rust om te herstellen. Groetjes Ellen en Eric
Djeezes Lars, wat een verhaal! In elk geval heel veel sterkte, ik duim voor je!

Groetjes,

An
Het is alweer een paar dagen stil... Hoe gaat het, Lars? :roll:
Robertjan schreef:Het is alweer een paar dagen stil... Hoe gaat het, Lars? :roll:
Z'n zus is er nu toch? Dan heeft-ie wel wat anders aan z'n hoofd dan ons bezig te houden... :D !

Mara zonder gekheid: hoop dat het goed gaat met Lars!
Hello !

So, what´s happening in Hospital de Trabajando in Santiago ?

Before I can have my operation in my right leg and foot it it neccesary that the inflammation and infection both are gone.
So the last few day´s I had several surgeries to clean the wounds.
And I go to ´The Submarine ´ often.
That is a highr pressure chamber where three things happens.
First it is good to be under high(er) pressure ( comparable with 12 meteres deep under water ) for the plasmacells in my blood I believe, they seem to get happy during a 1 3/4 hour session.
My plasma happy, me happy ;-)
Second I am breathing pure oxigen during those sessions, also good.
Third they suck out wound liquid.

These sessions were at the beginning very pailful because they have to disconnect me from my pain killers in my room and everything else was quite painful.
Today was better, now they gave me at the begininning of the session a sort of a pil for the pain under my thong.

So the ´programm ´ is now sort of :
Day 1 in the morning a submarine session, in the afternoon a cleaning operation.
Day 2 in the morning and afternoon a submarine session.

I am in a very good private clinic where the knowlegde and service is very high.

And, my little sister came over last tuesday !

I am very happy she is here, she helps me with lots of things ( going to the Dutch Ambassy ) bying a local simcard and lots of other things ( contact with family back home and lots of others who are helping me )
And sometimes we just play cards :-)

So I am still very lucky my friends, with my leg still on, very good medical care and all the support I get, also from you !

Thanks for that and let´s hope for the best ( that I can have my operation here soon and fly back to Holland )

Warm greetings Lars
Fijn om dit te horen van je Lars.

Goed eten is altijd goed voor het moraal, smaakt het daar een beetje in het ziekenhuis?
Klinkt goed, Lars! Hopelijk gaat de behandeling werken, lijkt me spannend om zo af te moeten wachten. Als ik er in zou geloven zou ik voor je bidden. Nu denk ik gewoon vaak aan je.
Net ook wel weer een beetje om je gelachen. Eigenlijk om een grappige spelfuot. Het is de andere kant van de wereld, maar stoppen ze daar echt een pil in je onderbroek (thong)? :D

Sjirk
SjirkM schreef:Klinkt goed, Lars! Hopelijk gaat de behandeling werken, lijkt me spannend om zo af te moeten wachten. Als ik er in zou geloven zou ik voor je bidden. Nu denk ik gewoon vaak aan je.
Net ook wel weer een beetje om je gelachen. Eigenlijk om een grappige spelfuot. Het is de andere kant van de wereld, maar stoppen ze daar echt een pil in je onderbroek (thong)? :D

Sjirk
Dat heet een zetpil:).

Maarre, keep it up Lars!
Haa die Lars! :P

Goed zo - hard aan het werk om beter te worden en je zusje is er!
Ook wij bidden niet maar denken elke dag aan je. En ik ben niet alleen. Gisteren sms-te John mij van zijn vakantieadres om naar je status te informeren. Zo zie je maar weer een heleboel positieve energie richting Chili - en nu snel beter worden!

Heel veel liefs van Douwe en Blanche!
Ha Lars,
Mijn hoop op een positieve uitkomst, gelijk na je verhaal, lijkt te helpen. Goed om te horen dat iedereen je wil helpen en geïnteresseerd is. Hou vol, Lars!
"I don't measure a man's success by how high he climbs but how high he bounces when he hits bottom. "
General George S. Patton

Goed bezig Lars......
Ha Lars,

Wow, lees nu pas je hele verhaal; wat een doorzettingsvermogen! En wat geweldig dat je het allemaal zo op neemt. Karakter man!

Heel veel sterkte de komende tijd,
Maarten
Hallo Lars,

ik vertrouw erop dat alles weer in orde komt, en wens je veel beterschap.

Mario
Hoi Lars,

Fijn om te horen dat je zo goed verzorgd wordt. Blijf de moed erin houden.
Ook wij denken aan je.

Groetjes,
Jurgen, Barbara en de jongens
Lars,

Heel veel sterkte. Ik ben onder de indruk van je verhaal en de manier waarop je er mee omgaat.

Johan
Sorry in PB gestuurd.
Hoi allen,

Wederom iedereen hartelijk bedankt voor de steun, adviezen, lieve woorden enz ...

Update !

Het gaat nu weer goed na een redelijke mentale inzinking, mede veroorzaakt door miscommunicatie.
Dit is gebeurd :
Ik zou, met een slag om de arm, afgelopen donderdag een duo operatie gehad hebben.
Dat zou betekend hebben de eerste en laatste operatie, te mooi om waar te zijn !!!
De slag om de arm was dat de chirurg had gezegd dat hij de definitieve beslissing zou nemen tijdens het openmaken van de wond en door een monstertje te nemen of echt alle bacterien weg waren.
Spannend dus !!!

Nu wordt ik wakker uit narcose op de OR tafel en de anethesist zegt me in zijn gebrekkige engels : Bad news. We loose your ankle.
Boom in my head ...
Ik hoorde hem ook nog iets zeggen over 6 months ...

Marco, ik werd gek.
Kort daarna kwam mijn zusje bij me en ik vertelde het.
Ze ging meteen op jacht naar een doctor voor uitleg en kreeg idd een van de chirurgen aan de telefoon die haar meteen uitlegde dat ik niet mijn enkel verlies maar de beweging in mijn enkel.
Wel een stukkie anders he !
De volgende dag zou hij langskomen om alles verder, in goed engels, uit te leggen.

Door die paardelul van een anethesist was ik het ineens zo zat hier !
Oh de artsen en alles is topklasse hoor dat is het niet maar steeds weer dat taalprobleem is killing me.En andere kleine dingetjes.

Dus ik wilde vanaf toen nog maar een ding : terug naar Holland.
De volgende dag kwam de traumatoloog langs die perfect engels spreekt en zeer tof is en mijn zusje en ik hebben aan hem de situatie uitgelegd dat ik het hier niet langer trek en dat ik naar Holland wilde. Of dat wat hun betreft, medisch gezien, mogelijk was. Na wat heen en weer gepraat zagen ze de noodzaak ook wel in, ik zat er zo doorheen ... en gaven groen licht

De Unive ( reisverz ) zag geen medische noodzaak dus zei nee.
Balletje terug bij de DSW ( mijn ziektekostenverz ) en die zouden as maandagochtend een beleg hebben met doctors om te kijken of mijn psychishe noodzaak kan gelden als medische noodzaak.

Duimen dus !!!!

Verder kwam die mega aardige traumatoloog gisteren, zaterdag nog even langs ( in zijn golfkleren ) en hebben mijn zusje en ik nog vele vragen kunnen stellen waarvan de belangrijkste wel was welk effect een vastzittende enkel op mijn beweging zou hebben.
Wel een beetje zei hij maar je gaat het compenseren met je andere been, heup.
Ook zei hij dat hij iemand kende met een soortgelijke kwetsuur en die man voetbalde weer !
Oke, mischien geen Feyenoord niveau maar wel erg fijn om te horen !

Een andere belangrijke vraag voor mij ( voor als ik toch hier moet blijven ) is een indicatie hoe lang het nog zou kunnen duren : 4 tot 8 weken.
Het is allemaal iets gecompliceerder geworden omdat ze ook een bacterie in een stukje bot hebben gevonden als ik het goed heb begrepen,en ze dat stukje bot ertussen uit moeten zagen.
Verder krijg ik op 3 plaatsten mijn knie die ik die nacht helemaal verrot heb gekropen over het zand en de stenen, rotsen ) en nog op twee andere plaasten kunstweefsel en moet er geloof ik ook nog wat ander weefsel getransplanteerd worden.
Plaat RVS ijzer om het bot, schroeven erdoor, wonden dichtmaken en dat zou het moeten zijn.

Dus zonder complicaties een week of 4 tot 8.

Zoals gezegd hebben we een beste dip gehad maar dankzij mijn zusje, die gisteravond heerlijk voor me gekookt had, bloemkool, aardappelen en een gehaktbal :-) ook daar weer uit gekomen dus ik zie idd weer licht aan de horizon.

Of dat nu de Hollandse horizon gaat worden of voorlopig toch de chileense horen we maandagochtend en laat ik wel weten.

Ik lig nu op een prachtige prive-kamer met een mooi schilderij met een bijna Hollands landschap, een televisie met veel Engelstalige zenders, en... een vaste telefoon! Hierbij mijn telefoonnummer: 0056 226 853415.
Dit nr zet ik er maar bij omdat een paar mensen mij dit hebben gevraagd dus jullie moeten je niet verplicht voelen om te bellen.

Groetjes Lars
Grrr, ff doorbijten, Lars. Als de operaties voorbij zijn begint de weg terug naar het 'normale' leven, al zal dat wel revalideren worden met die enkel.
Je bent een ongelooflijke mazzelaar met zo'n goed kokend zusje! Gelukkig verwent ze je genoeg met de Hollandse pot om je het nog een beetje uit te laten houden daar. Ik denk dat het wel verstandig kan zijn ze je dar uit te laten behandelen, omdat zij daar nu de situatie helemaal kennen. De complicaties die al langs zijn gekomen, en je enkels en knieën.

Kom op Lars, even volhouden. Beter nu doorbijten en sneller weer 'de oude', dan nu inzakken en langer doen over het herstellen.
Een vriend van mij heeft ooit eens een probleem gehad met losspringende haken toen hij een voorklimmersval maakt. Zijn enkel naar de knoppen en her en der vastgezet. Ik geloof niet dat hij er nog last van heeft om te doen wat hij wil doen.

Probeer ze wel te overtuigen dat een beetje flexie en extensie handig zijn bij fietsen.

Hopelijk wordt het vier weken, maar je komt natuurlijk pas terug als er goed thuiskomstfeest georganiseerd kan worden.

hou je taai,

Sjirk
Ik heb Lars gebeld. Het was een goed gesprek.

Hij vertelde dat zijn zus morgen weer naar huis gaat. Zij mocht van de verzekeringsmaatschappij 2 weken bij Lars zijn. Het zal nu wel weer een eenzame tijd voor hem worden.

Ik hoop dat hij morgen van de verzekering verder behandeld mag worden in Nederland.

Mario