Op dieet

346 berichten
PhilipBe schreef:
di 01 mar, 2022 11:24
bdr schreef:
ma 28 feb, 2022 22:59
[ korte reminder dat ik al een heel tijdje terug thuis ben en dat dit verslag zich dus in het verleden afspeelt. ]

Nee, ik reed toen richting Santa Olalla del Cala. Maar de weg ziet er top uit, ik hoop dat jij naar beneden reed?
Ja, maar aangezien we nog steeds niet weten waar je naartoe rijdt, hadden we gisteren "virtueel" kunnen kruisen...

Nee, te voet naar boven....
En is inderdaad een heel mooi stukje

Volg min of meer de "Europese fietsroute 1" die de oude Romeinse "via de la plata" volgt... Dus zuidwaarts via Extremadura...

PS, hun befaamde ham komt van die zwarte varkens die je inderdaad hier ziet rondlopen.... Later op het jaar eten die zich vet aan de eikels van de kurkeiken....

Ondertussen hebben de koeien gekalfd, loopt nu vol kleine kalveren...
Je noemt een Komoot MTB route naast de keuze van brouter.
Ik heb Komoot altijd op MTB staan, maar die leidt dan toch weer regelmatig (in Duitsland) over fietspaden langs een Bundesstrasse.
Vandaar dat ik nu zo blij ben met brouter.
Flix schreef:
di 01 mar, 2022 09:20
Grappig dat je je druk maakt om zo'n covid-test. Je komt inmiddels niet meer uit NL, maar uit Spanje risico-wise gezien. Was Spanje dan op dat moment ook rood?
Spanje was toen ook rood.

Ik maak me niet druk over Covid en ik schat de kans om staande gehouden te worden als nihil. Maar ik wil liever niet dat er potentieel een extra boete van XXX Euros over mijn hoofd hangt moest ik gesnapt worden bij het wildkamperen.

willem.m schreef:
di 01 mar, 2022 09:54
Dan bel je ze toch gewoon even? 🤔
Gezien het feit dat ik in levende lijve slechts heel minimaal met de apothekers kan communiceren zie ik niet hoe een telefoongesprek mij kan helpen, 't is niet dat ik hier in Spanje aan de telefoon al iets wijzer ben geworden...

PhilipBe schreef:
di 01 mar, 2022 11:24
Ja, maar aangezien we nog steeds niet weten waar je naartoe rijdt, hadden we gisteren "virtueel" kunnen kruisen...
Ik rij naar Cabo da Roca, en we hebben dus virtueel gekruist.

Poppink schreef:
di 01 mar, 2022 11:30
Je noemt een Komoot MTB route naast de keuze van brouter.
Ik heb Komoot altijd op MTB staan, maar die leidt dan toch weer regelmatig (in Duitsland) over fietspaden langs een Bundesstrasse.
Vandaar dat ik nu zo blij ben met brouter.
Komoot en brouter baseren zich beide op de gegevens in OpenStreetMap, en die is hier in Spanje en Portugal veel slechter ingevuld dan bij ons. Dus waar ik terechtkom is eerder afhankelijk van de kaart dan van de router.
bdr schreef:
di 01 mar, 2022 21:58
willem.m schreef:
di 01 mar, 2022 09:54
Dan bel je ze toch gewoon even? 🤔
Gezien het feit dat ik in levende lijve slechts heel minimaal met de apothekers kan communiceren zie ik niet hoe een telefoongesprek mij kan helpen, 't is niet dat ik hier in Spanje aan de telefoon al iets wijzer ben geworden...
Dus die ene apotheker met wie je sprak wilde niet even de andere apotheker voor je bellen? Maar goed, het maakt verder niks uit.
Dag 41: Fuentes de Léon — Castelo de Noudar

filename-57.jpg
Na de warme nacht volgt een warme ochtend. Vreemd, ik weet niet wat dit is maar ik ben er niet rouwig om; dit is de allereerste keer dat ik de tent droger afbreek dan ik ze heb opgezet.

1.jpg
Het eerstvolgende dorp is Cumbres Mayores. Zonder al teveel hoop stap ik op de apotheek binnen waar ze warempel Covid-testen hebben. Maar het zijn zelftesten die voor Portugal niet volstaan. Ze begrijpen mijn probleem niet, de uitleg is toch in het Engels?

2.jpg
Met hulp van een andere klant kom ik erachter dat een Covid-test met certificaat niet via de apotheek gaat, misschien wel via een Centro Salud, maar volgens diezelfde klant heeft dat ook geen zin want, zegt ze, de certificaten tussen Spanje en Portugal zijn niet compatibel.

3.jpg
Ik besluit dat de zelftest wel zal volstaan en koop ook nog zonnecrème, kan ik in korte mouwen fietsen. In Encinasola sta ik nog meer dan een half uur aan te schuiven met water, appelsiensap en twee pintjes (dorstig weer) tussen de rest van de klanten die hun laatste eindejaarsboodschappen doen. Na Encinasola duikt de weg naar beneden, naar Portugal. Tijdens de afdaling haal ik 66km/u en besef plots dat ik mijn helm niet op heb. Die ligt nog los bovenop de tent op de bagagedrager...

4.jpg
Dag 41: Fuentes de Léon — Castelo de Noudar - vervolg

Nadien de grens over naar Barrancos, eerste stadje op Portugees grondgebied. Bij de plaatselijke apotheek staat een vrouw buiten in volledig beschermend pak met spatscherm iets te doen bij een oudere man. Aha, hier weten ze van wanten denk ik dan.

In de apotheek is het één en al babelse spraakverwarring, ik spreek mijn twee woorden Spaans die de apothekeres wel verstaat maar vervolgens krijg ik een stortvloed aan Portugees waar ik niks van kan maken. Wat ik begrijp is dat, als ik een dokter wil, ik drie uur moet wachten. Uiteindelijk via Google Translate de simpele vraag: “Heb ik een test nodig?”, antwoord: “Ben je gevaccineerd?” “Ja” “Dan moet je je nergens zorgen over maken”.

Ik denk niet dat iemand zich in deze grensstreek bezig houdt met wat de Portugese overheid beslist maar wat een gedoe over niks toch weer.

5.jpg
Na Barrancos moet ik een beslissing nemen. Komoot gaat rechttoe rechtaan over een kaarsrechte asfaltweg. Hoog potentieel voor Road to Hell part 24. Brouter pakt een interessante route langs een natuurpark met kasteel die drie rivieren kruist en terug even naar Spanje gaat en dan terug Portugal in.

De eerste kruising is over een brug, de laatste ook maar de tweede kan ik niet zien op de kaart, het lijkt een doorwaadbare plaats pal op de grens tussen Spanje en Portugal. De rivieren staan hier niet heel hoog dus waag ik mijn kans.

6.jpg
De weg in het natuurpark is best lang en tamelijk lastige gravel maar wel heel mooi. Blijkbaar is Parque Natureesa de Noudar ook cultuurhistorisch een belangrijke plek, in '36-'37 was hier een vluchtelingenkamp voor vluchtelingen van het Franco-regime.

7.jpg
Omstreeks 15u ben ik aan de afslag naar de doorwaadbare plaats maar staat een gesloten poort in de weg. Verdorie, brouter, als ik al die weg terug moet...

Een eindje verder is er wel een mogelijkheid om bij de rivier te raken maar het is steil omlaag dus ik ga te voet op verkenning.

8.jpg
De doorwaadbare plaats ziet er te doen uit maar de rivier is wel breed en het zijn van die ronde rivierkeien. Ik schat de kans dat ik hier met droge voeten over geraak zo’n 20% in.

Ik ga nog op zoek naar een tweede doorwaadbare plek maar loop me vast op allerlei afsluitingen op de hellingen rond het kasteel van Noudar.

Uiteindelijk beslis ik ervoor te gaan, niet in het minst omdat de temperatuur bijzonder aangenaam is, ik loop hier nu al een uur in T-shirt op de laatste dag van het jaar. Ik maak me wel wat zorgen, wat is het ergste dat er kan gebeuren?? Vallen, pijn doen, telefoon en portefeuille nat...

Ik besluit telefoon en portefeuille in de zakken van mijn broek te steken en mij verder niets van de fiets aan te trekken, als die valt, so be it, belangrijkste is dat ik recht blijf. Ik zet me op de Portugese grenssteen om mijn kousen uit te doen, lange broek doe ik goed vast rond de schoenen. Ik doe alle rolsluitingen van de tassen nog extra goed dicht. Nog even een gepast verzet kiezen, het zadel droppen en daar gaan we.

Op de losse grote stenen geraak ik natuurlijk niet ver maar ik kan rustig afstappen en de fiets blijft recht. Het water komt tot iets over mijn enkels en dra zijn we erdoor.

Op de Spaanse grenssteen trek ik mijn broek naar boven en giet mijn wandelschoenen uit. Daar komt niets uit, goede zet met die broek rond de schoenen. De schoenen zijn wel wat nat maar op een dag als deze krijg ik die zeker droog. Op een mooie zomerdag met gezelschap zou je om deze oversteek lachen maar alleen in december is het toch iets anders.

9.jpg
Dag 41: Fuentes de Léon — Castelo de Noudar - vervolg

Dit blijkt allemaal wel veel dorst veroorzaakt te hebben want mijn watervoorraad is er bijna door. Terwijl ik water van de rivier sta te filteren komt een crossmoto met veel lawaai voorbij. Zelfs met al die pk’s en die vering en dikke banden kan de berijder op de keien in de rivier nauwelijks zijn evenwicht bewaren, hij komt op een heel andere plek uit de rivier dan me de bedoeling leek.

Ik verbaas me wel over het onwaarschijnlijke gemak waarmee hij de steilste hellingen op kan, hier heb je nog iets aan zo’n ding.

Nu de adrenaline wat zakt bekijk ik de opties voor de rest van de dag, het is nog niet laat dus ik zou nog wat verder kunnen maar het lijkt me niet dat het verderop beter gaat worden dan deze prachtige plek. Dus ik blijf hier.

Terwijl de schoenen opdrogen passeren nog twee 4x4’s de rivier. Terwijl ik mijn tent opzet komt de motorrijder terug en rijd mijn richting uit. Au, denk ik, hommeles, ik had eerder die dag al een parkwachter in soortgelijke kaki kledij gezien. Maar hij is gewoon geïnteresseerd en zegt meteen dat kamperen geen enkel probleem is. Tot zijn eigen grote spijt spreekt hij geen woord Engels en ik geen Spaans dus stopt het gesprek snel. Maar altijd leuk bij wildkamperen als het mag, brengt toch extra rust.

10.jpg
Later die avond blijkt op wat voor een magische plek ik ben aanbeland. Het is een beetje een rare avond, het immers oudjaar en normaal gezien zou ik die nacht voor ongeveer het dertigste jaar op rij met dezelfde groep vrienden doorbrengen.

11.jpg
Maar het is hier zo mooi en rustig. Ik zie geen wegen, nergens, en hoor geen auto’s. Als de duisternis valt blijkt er in de hele omtrek één kunstlicht te zijn dat een toren een kilometer verder verlicht. Er is geen maan, alleen sterren, maar wat een hoeveelheid! Ik heb ze nog nooit zo goed kunnen zien, zo helder en klaar dat ik de grootste moeite heb om de poolster en de grote beer terug te vinden.

12.jpg
Het koelt wel goed af maar nog te doen met donsjas. Ik zet één van mijn favoriete platen op en zit een tijdje naar de pracht om me heen te staren maar dat wordt snel koud. Een wandelingetje brengt me op een heuveltop waar eerder de motorcrosser tevoorschijn kwam. Man man wat een uitzicht en wat is “Leftism” toch een dijk van een plaat. Ik mag dan wel in de eenzaamste discotheek ter wereld zijn, de lichtshow is by far de beste en niemand heeft opmerkingen over mijn dansen. Epic oudjaar!!! Forever Roxanne!!!!

57,9km - 1,8km onverhard ** - 883hm
Wat tof om te lezen, zeg! Ik heb tot nu toe weinig ervaring met wildkamperen maar des te meer met muziek tijdens (of na) het fietsen. Mijn meest memorabele fietsritten waren vaak voorzien van een soundtrack. Een van de hoogtepunten was een avondrit tijdens zonsondergang over de Route des Crêtes in de Vogezen. Vervolgens met afnemend licht afdalen door het bos terug naar het huis. De soundtrack bestond voor een groot deel uit het werk van Lee Hazlewood en Miles Davis. Het kampeerbusje dat ik in het bos tegen kwam keek raar op toen ik, meezingend met de muziek op mijn oordopjes, de hoek om kwam.
Terzijde; wat heb ik het diepste respect voor je vrouw en kinderen.

De reis die je maakt, de momenten dat je niet bij hen kunt zijn, en intussen de berichtgeving aan hen die allicht van nóg meer emotie zal getuigen dan de intense versie die je hier al opschrijft.

Heftig hoor.
Al dagenlang geen vervolg. Het ontbijt is nu wel wat saai... Alles goed bdr?
Leon schreef:
za 05 mar, 2022 09:07
Al dagenlang geen vervolg. Het ontbijt is nu wel wat saai... Alles goed bdr?
Same feeling here. De fanclub wordt 'op dieet' gezet. No pressure bdr :-D
Storm Eunice heeft 5 grote sparren geveld in onze tuin, de opkuis is nog steeds niet helemaal rond.
Dag 42: Castelo de Noudar — Montoito

filename-58.jpg
1.jpg
Koude nacht maar het feit dat ik bezweet in bed gekropen ben zal niet geholpen hebben. Bij het zetten van de ochtendkoffie valt me op dat het gasblikje al redelijk leeg is, hopelijk haal ik maandag nog. Ik heb een klein blik van 100g in reserve gehouden voor de laatste dagen in de gedachte dat ik daar wel 5 dagen mee doe.

Halverwege stopt de brander. Ik zet koffie met het lauwe water en vloek intern; dat wordt vanavond koud eten want geen idee waar ik op nieuwjaarsdag het passende blik vandaan ga toveren. De eerstvolgende Decathlon is in Évora maar daar geraak ik vandaag zeker niet.

2.jpg
Prachtplek, de rivier is links onderaan
Mijn kampeerplek was wel prima gekozen, verderop was het veel minder mooi, plus kuddes schapen en geiten, en honden.

3.jpg
En dan rij ik definitief Portugal in. De heuvels met bomen maken plaats voor grote lege velden, de Portugese afsluitingen zijn veel degelijker gemaakt dan de Spaanse en ik word geconfronteerd met iets waarvan ik niet wist dat ik het al een aantal dagen miste: wind. Niet veel, maar wel op de kop.

4.jpg
Uithoek van Spanje
Dag 42: Castelo de Noudar — Montoito - vervolg

5.jpg
Op een gegeven moment klim ik naar een opvallend gebouw toe. Ik denk nog bij mezelf “een Portugese villa Savoie voor rijke stinkers” maar dichterbij gekomen blijkt het een niet afgewerkt modern gebouw te zijn.

6.jpg
7.jpg
De poort is niet op slot dus ik ga op onderzoek. Het is een “Centro de Estudios Avifaunos Iberica”, iets met vogels dus. Echt een schitterend gebouw, 2 sokkels die de verdieping dragen met lange horizontale uitsneden die het landschap kadreren. Toplocatie ook, kilometers zicht in alle richtingen. En toevallig veel kraanvogels in de buurt.

8.jpg
Er volgt nog een heel stuk prachtige gravel. Opvallend is dat er in de Portugese olijfgaarden wel gras onder de bomen groeit...
9.jpg
Dag 42: Castelo de Noudar — Montoito - vervolg

10.jpg
Op de middag zit ik in Mourão waar het plaatselijke tankstation overspoelt wordt door locals op zoek naar koffie en een hap. Ik rijd het stadje in waar inderdaad niets van horeca of bakkers open is. Zou dit nu de lockdown zijn waar Buitenlandse Zaken over sprak of is het gewoon nieuwjaarsdag?

11.jpg
Verderop komen Komoot en brouter terug samen, mijn intuïtief aanvoelen ivm Road to Hell blijkt juist, de Portugese N-wegen blijken heel saai en er wordt ferm doorgereden. Maar ik kan niet anders, ik passeer een groot stuwmeer met vele armen, alleen de grote wegen overbruggen de waters. Niet dat de kleine wegen noodzakelijk beter zijn, een patchwork van asfalt en putten laat mij verlangen naar een goede Spaanse gravelweg. De Portugezen asfalteren veel meer dan de Spanjaarden, spijtig genoeg: liever goede gravel dan dit soort slecht onderhouden asfalt.

12.jpg
Maar gelukkig schotelt brouter me nadien terug prachtige gravel voor:

13.jpg
14.jpg
Dag 42: Castelo de Noudar — Montoito - vervolg

15.jpg
Wat ik in Spanje ook niet gezien heb is de extreme armoede zoals ik die voor Montoito zie. Er wonen mensen in bouwsels de naam huis niet waardig, de prikkeldraad van de weien rondom worden gebruikt als wasdraad. Het doet mij het meeste denken aan de Roma-dorpen in Roemenië, maar die hadden tenminste nog een ietwat degelijk gelijkvloers, dit zijn samengeraapte krotten uit golfplaat en spaanderplaat.

16.jpg
Dit zijn de nette huizen van Montoito, de krotten heb ik niet durven fotograferen wegens bewoners die me aanstaarden
In Montoito botst ik op een geopende bar met zon op het terras. 95 cent voor een ijskoude 33cl Sagres, zo kennen we Portugal weer. Ik bel lang naar huis en schep nog op dat het hier zo lang licht is, maar als ik doorga is het eigenlijk al te laat. Na wat slechte pogingen (aan een kasteelruïne — te druk, langs de rivier — te vochtig) beland ik uiteindelijk op er prima plek onder wat oude bomen op een veld maar wel weer privé terrein :-(

91,9km - 24,2km onverhard - 884hm
bdr schreef:
za 05 mar, 2022 23:29
Het is een “Centro de Estudios Avifaunos Iberica”, iets met vogels dus.
Laat me raden: dit is weer een uitvloeisel van de krankjoreme Europese gewoonte om subsidiegeld voor 95% te besteden aan beton en asfalt, zelfs als het om natuurontwikkeling gaat.
Dat zou andersom moeten zijn: miljardensubsidies voor het weghalen en vernietigen van beton en asfalt.

Heb je inderdaad koud moeten eten?
Kom je vlak langs Reguengos de Monsaraz en ben je er niet eens geweest!
Poppink schreef:
zo 06 mar, 2022 10:58
Kom je vlak langs Reguengos de Monsaraz en ben je er niet eens geweest!
Inderdaad. En dan vooral het dorp Monsaraz zelf, op een heuvel (zou wel lastige beklimming geweest zijn), met één van mijn favoriete vergezichten in Portugal.
@Poppink en frank12: Ik heb tijdens deze reis al vele vestingsteden gedaan. Vanop afstand zien die er meestal indrukwekkender uit dan wanneer je daadwerkelijk boven bent. Als je er niet moet zijn, zijn het ook nogal overbodige hoogtemeters... Als ik moet kiezen tussen afgelegen gravel of een stadje dan toch liefst de gravel.

@Leon: ja, vriesdroogmaaltijd volgens voorschrift een uur in koud water laten weken. Niet echt smakelijk.