cycling dutch girl.....

johnny-vs schreef:ik bedoel dus met mijn vraag....mensen die met een klein budgetje vertrekken en het toch klaarspelen om zo lang op reis te gaan en het onderweg allemaal kunnen redden.....werken onderweg is een oplossing maar dan vraag ik me af, is het dan zo gemakkelijk onderweg ergens in australie of azie ergens een paar maanden te werken.....niet zo lijkt me.....mss op voorhand geregeld dan of zo, ik zou het niet weten....
durf te vragen :D
Die mensen die jij bedoelt vragen zich tevoren helemaal niet af of ze wel geld genoeg zullen hebben. Die vertrekken gewoon en zien wel waar het schip strandt. Er zit wel een groot risico aan deze manier van reizen: het (gebrek aan) geld gaat algauw alles beheersen, en ik vraag me af of je dan nog zo'n lol hebt in het reizen zelf.
Yep de vraag van John is uiteraard legitiem maar ik vond hem te direct in verband met Mirjam een beetje te persoonlijk worden. En omdat wij met name wat collega's hadden die reageerde 'waar doe je dat van' zonder de opmerking 'goh wat leuk' reageerde ik wat gekleurd. Die collega's waren namelijk niet geïnteresseerd in de reis maar in onze financiën en dat vind ik dan weer niet netjes. Maar inmiddels heb ik wel door dat John zijn vraag niet als de vraag van onze collega's was. Maarre John - wil je nu zelf ook lang weg?
johnny-vs schreef:[...]
even uitrekenen wat iemand per maand uitgeeft aan vaste kosten klopt niet volgens mij gezien je nu een inkomen hebt waar je alles van kan betalen, op reis valt dat inkomen weg en heb je niets..... [...]
Je hebt gelijk als je het over de inkomstenkant hebt. Daar zit denk ik wel de meeste creativiteit van de echte langreizigers.
Voor mij gaf het een periode bijhouden van een kasboek een inzicht in mijn werkelijke stoffelijke noden. Het hielp mij mijn uitgavenkant in de hand te houden en te sparen. Door een veranderd uitgavenpatroon, een ingesleten gewoonte om met weinig tevreden te zijn, bleek ik op reis fors minder uit te geven en dus langer vrij van verplichtingen als werk kon zijn.

Ik prijs mij gelukkig, want zoals Renaat hierboven al schreef, is het niet altijd een werkelijk vrije keuze.
Romantiseer het niet te veel. Alsof het allemaal gelukkig maakt om een jaar te gaan fietsen. Betrap je zelf in ontsnappingsgedrag als je dit wilt. Ik vind zoals eerder gezegd twee tot vier maanden heerlijk. Dan ben je er helemaal tussenuit en heb je hier weer je vrienden, je baan etc. Leven is niet alleen om reizen, maar ook om een thuis te hebben.
De Duitser Heinz Stucke fiets al zijn hele leven (hij is nu ongeveer 74) door de wereld. Hij schrijft op zijn site dat hij zich in leven houd door het schrijven van boeken, geven van lezingen en het verkopen van foto's. Ook krijgt hij veel geld en eten en drinken aangeboden onderweg.

Mario
johnny-vs schreef:ik bedoel dus met mijn vraag....mensen die met een klein budgetje vertrekken en het toch klaarspelen om zo lang op reis te gaan en het onderweg allemaal kunnen redden.....werken onderweg is een oplossing maar dan vraag ik me af, is het dan zo gemakkelijk onderweg ergens in australie of azie ergens een paar maanden te werken.....niet zo lijkt me.....mss op voorhand geregeld dan of zo, ik zou het niet weten....
Je hebt onderweg niet veel nodig indien je niet schroomt soms wat "brutaal" te zijn.

Indien je kijkt naar je huidige uitgaven dan zal veel hierbij de volgende zaken betreffen: huur/hypotheek, gas/water/licht, verzekeringen, eten & drinken.

Huur/hypotheek is volledig te schrappen. Gas/water/licht zul je volledig schrappen. Verzekeringen zul je ernstig kunnen beperken (dekking voor gezondheidszorg is het minimale waar je voor zult willen gaan). Qua drinken is water al snel gratis. Qua eten is goedkoper alhier al altijd mogelijk, en zeker in populaire bestemmingen voor lange reizen (Afrika, Azië, Zuid-Amerika) is het al helemaal niet moeilijk om goedkoop uit te zijn tegenover een NL spaarsaldo.

Overnacht je vervolgens veel in het wild, of extreem voordelig/gratis bij particulieren, dan zijn kosten voor overnachting er ook nauwelijks.

Het wordt vaak pas lastig in gebieden waar de levensstandaard hoger komt te liggen en reserves na lang reizen op beginnen te raken. Maar ook zijn dat juist de gebieden waar je het beste juist weer kunt aanvullen, gezien inkomens hoger zullen liggen. En het vinden van werk is altijd wel mogelijk. Daar hoeft vooraf weinig voor geregeld te worden.

Op boerderijen kun je al snel terecht. Maar bijv. ook ergens burgers flippen, in een starbucks te gaan staan of wat dan ook is te overwegen. Ook kun je gebruik maken van andere talenten om geld aan te schieten. Indien je goed bent in fotografie kun je het nodige gedurende je reizen vastleggen en verkopen bijv. Maar ook bijv. schrijven, straatmuzikant, tekenen/schilderen, etc. zijn opties. Daarnaast kun je denken aan geven van les (bijv. talen zoals o.a. Engels) of lezingen. Kun je werken op een (cruise)schip en daarmee gelijk een oversteek voorzien. Kun je op afstand werken (bijv. website design, app development, etc).



Maar zoals Rutger ook al aangeeft, romantiseer dit soort reizen niet te veel. Het lijkt soms erg aanlokkelijk, maar voor veel mensen zal het ook erg zwaar vallen. Zeker zodra het geld op begint te raken, familie en vrienden ver verwijderd zijn en eventuele tegenslagen zich hebben opgestapeld. En de reis eindigt ook niet bij terugkeer. Je zult namelijk niets fysieks hebben om op terug te vallen. Geen woning. Geen baan. Geen relevante werkervaring. Al snel met bijzonder weinig reserves. En zul je afhankelijk zijn van je sociale vangnet de 1e maanden tot je je bestaan weer genormaliseerd hebt.
Haha, nou ehm Hoi allemaal. En bedankt ook :)
Ik vind het ook altijd een rare vraag, ik heb hem zelf nog nooit aan iemand gesteld.

Maar ok.
Het antwoord is: Ik werk voor mijn geld. (shock horror!)
Niet al te verbazend lijkt mij.
Geen enorme erfenis en geen rijke ouders. Helaas.
Al hebben ze me wel (net als voor m'n zussen) het geld voor een bruidsjurk gegeven, toen ik 30 werd en het allang duidelijk was dat trouwen niet in de directe planning ligt ;)
En ik kan dat geld (in mijn ogen) een stuk beter besteden.


Ik word met kleding/tassen gesponsord door AGU en mijn fiets komt van Multicycle.
Ze hebben gevraagd of ik hun spullen wil gebruiken in ruil voor foto's. Dat is best een goede deal (voor beide kanten)
Ik krijg met schrijven/fotograferen verder geen geld.

Ik heb ook een 'donatie' -optie op m'n blog. Als mensen het leuk vinden kunnen ze die gebruiken. (dat hoeft niet, ik vraag er niet expliciet om en ik verwacht het eigenlijk ook niet) Maar af en toe krijg ik een berichtje dat iemand geniet van de verhalen/foto's en wat achterlaat. Dat is leuk.

Maar, wat zijn jou vaste lasten....?
Zie, die heb ik dus niet. Nooit gehad ook.

Ik ben nu in IJsland. Niet een goedkoop land. Maar mijn doel is het land te verlaten met meer geld dan dat ik er binnenkwam, terwijl ik ook veel zie en geweldige ervaringen opdoe. Dat was in Australie ook mijn doel en dat is me goed gelukt. Het gaat hier ook de goede kant op. In Australie spaar je met gemak 10.000dollar in twee maanden werken. En alle baantjes die ik in de afgelopen 13 jaar gehad heb hadden naast het salaris ook kost & inwoning. Daar zoek ik ze op uit. Hoe? Met heeeeeel veel mensen praten...

Als je op gemiddeld 10 dollar per dag leeft. Dan lukt het wel. -dit is een gok, ik hou niet zo'n strakke administratie bij en heb dus ook geen idee wat ik uit heb gegeven, waarschijnlijk iets meer in Australie, het interesseert me ook niet, ik voel me niet anders als ik 300 of 3000dollar heb. Ik probeer met werken niet te wachten tot mijn geld op is.dat was in Australie wel het geval, ik had niets meer maar wel een werk-visum...)

En toen ik het land verliet had ik drie keer zoveel als toen ik in 2007 Nederland verliet.
(wat betekend dat ik met het zelfde uitgave patroon zo 6 jaar door kan)

Ik had mezelf een doel gezet, en dat doel heb ik gehaald. Zo werkt dat.

Ik zit op het moment op een schapenboerderij waar ik help met de geboorte van 777 lammetjes. Het is geweldig! Het lijkt niet eens op werk! :)

Ik leef niet extreem zuinig. Ik geef ook niet overdadig uit, maar af en toe een kop koffie toch wel. Met kamperen/fietsen/koken kom je een aardig eind (zo'n 70.000km tot nu toe blijkt;) )

Het aantal keren dat ik couchsurfing/warmshowers heb gebruikt zijn op een hand te tellen. Het is niet makkelijk te weten wanneer je precies waar zult zijn, en vaak is het niet nodig. Ik wordt vrij regelmatig bij mensen thuis uitgenodigd.En ik ben erg goed in het vinden van kampeer plekken. Al zeg ik het zelf.

Tom heeft daar een aardig stuk over gastvrijheid onderweg geschreven.

http://tomsbiketrip.com/the-deeply-misu ... spitality/

Fietsen is geen ontsnapping aan het leven. Fietsen is het leven :)

Nou, ik ga dr even wat lammetjes uit trekken. Gegroet!
Mirjam

kijk eens aan, als dat geen mooi antwoord is!!
johnny-vs schreef:kijk eens aan, als dat geen mooi antwoord is!!
De enige vraag die nu nog openstaat = Gaat Johnny nu wel of niet op die lange reis?
Want daarvoor stelde je de portemonnee vraag toch :wink:
nee daar stelde ik ze eigenlijk niet voor :D op dit ogenblik gewoon uit nieuwsgierigheid .....
heel diep vanbinnen is die wens er zeer zeker wel, ik onderzoek momenteel enkel de mogelijkheden , ni meer ni minder.....nog geen plannen maar zeg nooit nooit :D :D :D
Tip voor bijverdienende fietsers op reis. Stap bij de golfclub binnen en vraag of er iemand een caddie nodig heeft. :) Levert al gauw 50 pond op en je bent ook nog eens lekker buiten.
Een oud-collega van mij heeft een aantal jaren geleden een half jaar door Australie getrokken. Ze voorzag in haar financien door mee te werken in de schoonmaak en de afwas in hostels. Dan is het natuurlijk niet alleen vakantie, maar je maakt wel wat mee.

De werkloze Amerikaanse docent Engels William Least Heat Moon had een paar honderd dollar spaargeld en een oude bestelbus. Hij reed daarmee in drie maanden heel de VS rond, schreef daar een prachtboek over en liep binnen, waardoor hij nog een paar mooie reizen kon maken en daar vervolgens weer prachtboeken over schrijven..
Leuk hoor, Mirjam dat je reageert. Voor mij ben je de inspiratiebron der inspiratiebronnen voor het wereldfietsen!
Hoi iedereen en Miriam,

Sorry dat ik je zoiets ook vroeg : )
Voor mij en de meeste omgevingen waar ik fiets is dat heel normaal.
Niettemin, dank voor je tip. Netwerken. Praten. Ja, het komt niet helemaal vanzelf. Hoewel er voor mij hier niet meer inzit dan vrijwilligers werk, gezien dat ik in India ben.

Misschien de verdere landen waar ik kom dat het me lukt?!

Want dit soort leven is toch wel enorm fijn! Geen verplichtingen en geen kosten.

Groetjes Cinderella

Nu 2 jaar op de fiets: www.cyclingcindy.wordpress.com